Türkiye Cumhuriyeti Yasalarında Bulunan Irkçı Kanunlar ve Uygulamalar

[kurtulush]

Ayrımcı kanun geleneği bizde Osmanlı'ya dayanır;

Osmanlı Döneminde Uygulanan Ayrımcı Kanunlar;

İslami esaslara dayalı bir imparatorluk olan Osmanlı'da gayrimüslim tebaa özel türden baskılara maruz kalıyordu.

• Zimmi olarak adlandırılan ve mahkemelerde Müslümanlara karşı şahitlikleri kabul edilmiyordu.
• Hristiyanlar ibadetlerini Müslümanları rahatsız etmeyecek şekilde yapmak zorundaydılar.
• Çan çalmaları, yeni kilise yapmaları yasaktı. Kilise tamiri için ise devletten izin almak zorundaydılar.
• Ata binmeleri, silah taşımaları, bir Müslümanla karşılaştıkları zaman kaldırımda yürümeleri yasaktı.
• Elbiselerinin ve ayakkabılarının rengi, kumaşlarının kalitesi değişik olmak zorundaydı. 16. yüzyılda bir fermanla, yakalı kaftan, kıymetli kumaştan özellikle ipekli elbise, ince tülbent, kürk ve sarık taşımaları yasaklanmıştı. Hangi renk elbise giyecekleri de bildiriliyordu. Örneğin, Ermenilerin şapka ve ayakkabıları kırmızı, Rumların siyah, Yahudilerin mavi idi.
• Evlerini de değişik renge boyamak zorundaydılar.
• Hamamlarda takunya giymeleri yasaktı, peştamallarına çıngırak takmaları gerekiyordu.
• Müslümanların evlerinden daha yüksek ev yapmaları yasaktı.
• Evlerin, Müslüman mahallelere bakan taraflarına pencere yapmaları da yasaktı.
• Tüm bu yasaklara uymayanlar para ve hapis cezasına, hatta sert bir padişaha denk gelirlerse ölüm cezasına dahi çarptırılırlardı.

Cumhuriyet Dönemi Yasalarında Bulunan Irkçı Kanunlar ve Uygulamalar


14 Haziran 1934 tarih ve 2510 sayılı Mecburi İskân Yasası'nda Türk ırkından olmayan ya da ana dili Türkçe olmayan kişilerin durumu, kanunlarda net bir şekilde belirtilmiştir:

• 1- "Türk ırkından olmayanlar, hükümetten yardım istemeseler bile hükümetin göstereceği yerde yurt tutmağa ve hükümetin izni olmadıkça buralarda kalmağa mecburdurlar." (Madde 7)
• 2- "Ana dili Türkçe olmayanlardan toplu olmak üzere yeniden köy ve mahalle, işçi ve sanatçı kümesi kurulması veya bu gibi kimselerin bir köyü, bir mahalleyi, bir işi veya bir sanatı kendi soydaşlarına inhisar ettirmeleri yasaktır." (Madde 11)
• 3- "Türk ırkından olmayanların serpiştirme suretiyle köylere ve ayrı mahalle veya küme teş-kil etmeyecek şekilde kasaba veya şehirlere iskânları mecburdur." (Madde 13)

Dahası da var,

• 1- 1937 Ankara Asker Mektebi'ne girmek için koşul; Türkiye Cumhuriyet tebaasından ve Türk ırkından olmak.
• 2- 1942 Varlık Vergisi; G kategorisi yani gayri-müslümler için düzenlenmiş olan vergileme şekli, Gayri-müslimler Türk ırkından olanlardan 8 misli fazla vergi vermek zorundadırlar.
• 3- Yargıtay 1971-1974 kararlarında Balıklı Rum Hastanesi mütevvellisine "Türk olmayanlar" dedi.
• 5- 1988 Sabotajları Önleme Yönetmeliği 5-J maddesi; Sabotaj yapabilmesi şüpheli olan gruplar memleket içindeki yerli yabancılar ( Türk tebaalı ).
• 6- 1996 yılında İstanbul 2 Numaralı İdare Mahkemesi Kararında; İstanbullu bir Rum öğretmen için "yabancı uyruklu Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı" dedi. Arkasından da Danıştay 12. Dairesi kararı onayladı.
• 7- 2006 yılının şubatında Cumhurbaşkanlığına bağlı Devlet Denetleme Kurulu ülkenin gayri-müslim vakıflarını "yabancı vakıflar katagorisinde" sınırlandırdı.