I maxi sta panepistimia , gegonota ,idees luseis

[S.A.K]

Den eimai foititis alla auti tin stigmi i kardia tou kinimatos xtupaei ekei.

[nvm]

Εδώ κι ένα χρόνο οι φοιτητές δίνουν ένα σκληρό αγώνα με καταλήψεις και διαδηλώσεις κι όπως είναι απόλυτα φυσικό, έχουν κάνει την εμφάνιση τους σημάδια κούρασης. Το φοιτητικό κίνημα κατάφερε με αυτό τον εκπληκτικό σε διάρκεια και δυναμική αγώνα να μπει ξανά στο προσκήνιο, πετυχαίνοντας μία σημαντική νίκη ενάντια στην κυβέρνηση, αναγκάζοντας την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να αποχωρήσει από την συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, βάζοντας έτσι φρένο στην διαδικασία ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων. Η μεγάλη αυτή νίκη αποτέλεσε ένα σοβαρό πλήγμα για την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, δείχνοντας πως μέσα από επίμονο και μαζικό αγώνα οι αντιδραστικές τους επιδιώξεις μπορούν να ανατραπούν.
Τελικά, η κυβέρνηση στηριγμένη στον συκοφαντικό ρόλο των ΜΜΕ και στις δολοφονικές επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής εναντίον των φοιτητών, προχώρησε στην ψήφιση του «νόμου - πλαίσιο» αποδεικνύοντας πως δεν προτίθεται να παραιτηθεί εύκολα από τον κεντρικό στόχο της ιδιωτικοποίησης των Πανεπιστημίων και θέλοντας παράλληλα να στείλει μήνυμα στο εργατικό κίνημα ότι είναι αποφασισμένη να τσακίσει και τις δικές του κατακτήσεις .

ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ

Το φοιτητικό κίνημα τώρα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Πολλές σχολές παίρνουν αποφάσεις για το σταμάτημα των καταλήψεων, αντανακλώντας την φυσιολογική κόπωση και τις πολύπλευρες πιέσεις που δέχονται οι φοιτητές. Σε αυτή τη φάση ο ρόλος της ηγεσίας του κινήματος, δηλαδή των ηγεσιών των τριών μαζικών αριστερών παρατάξεων (ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΔΙΚΤΥΟ) είναι αποφασιστικός. Είναι λάθος να προτείνεται η επ' αόριστο συνέχιση των καταλήψεων γιατί αυτό θα φέρει διάσπαση στο κίνημα και θα απογοητεύσει τους φοιτητές. Το ίδιο λάθος όμως, είναι να προτείνονται αφηρημένα «άλλες μορφές πάλης», χωρίς να είναι ενταγμένες σε ένα σοβαρό και συγκεκριμένο αγωνιστικό πρόγραμμα που θα προταθεί στις Γ.Σ.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τις αδυναμίες που παρουσίασε ο αγώνας ως σήμερα. Κι η σημαντικότερη από αυτές είναι η έλλειψη μιας συστηματικής προσπάθειας να εξηγηθούν στους εργαζόμενους τα αιτήματα και να απλωθεί ο αγώνας, με κοινές μορφές πάλης και κοινό συντονισμό, στο εργατικό κίνημα. Για να νικήσει το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται την ενεργή και πλατειά υποστήριξη της εργατικής τάξης. Μέχρι σήμερα η υποστήριξη αυτή απουσίαζε, βασικά εξαιτίας της απροθυμίας της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ να πάρει την παραμικρή πρωτοβουλία συμπαράστασης στους φοιτητές, αλλά και εξαιτίας της έλλειψης ενός σχεδίου από την ηγεσία του φοιτητικού κινήματος να κερδίσει αυτή την υποστήριξη.
Οι φοιτητές χωρίς ουσιαστική υποστήριξη από τους εργαζόμενους - όσο «οξυμένες» μορφές πάλης και να υιοθετήσουν -δεν θα καταφέρουν να ανατρέψουν το νόμο. Η θέση που υποστηρίζεται από κάποια στελέχη αριστερών παρατάξεων περί «κατάργησης του νόμου στην πράξη κατά σχολή», άμεσα μπορεί να φέρει μόνο την επιβράδυνση της εφαρμογής του νόμου και μακροπρόθεσμα δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα. Αν οι φοιτητές συνεχίζουν να βαδίζουν μόνοι τους είναι αναπόφευκτο να τους καταβάλει ολοκληρωτικά η κούραση. Μόνο με ένα πλατύ μέτωπο φοιτητών - εργατών μπορεί να ανατραπεί ο νόμος και η αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης του κεφαλαίου.

Προτείνουμε:

- Εκστρατεία ενημέρωσης στους εργατικούς χώρους και τις εργατικές γειτονιές.
- Διοργάνωση των συλλαλητηρίων τα απογεύματα για να μπορούν να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι - Οργάνωση της περιφρούρησης και της άμυνας των διαδηλώσεων από κοινού με τα συνδικάτα.
- Εκκλήσεις - ψηφίσματα από κάθε Γενική Συνέλευση προς τα εργατικά σωματεία, τις ομοσπονδίες και τη ΓΣΕΕ για διεξαγωγή κοινού αγώνα που θα προβάλει παράλληλα τα ζωτικά εργατικά αιτήματα ενάντια στην ακρίβεια, τη λιτότητα, την ανεργία και την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης.
- Αναβάθμιση του συντονιστικού Γ.Σ με εκλεγμένους και ανακλητούς αντιπροσώπους για καλύτερη οργάνωση του αγώνα.





Αυτα απο την Μαρξιστικη Φωνη μια ομαδα που δουλευει μεσα στο ΚΚΕ και την σεβομαι απολυτα. Εγω δεν ζω στην Ελλαδα πια οποτε δεν μπορω να βοηθησω παραπανω

www.marxismos.com

[S.A.K]

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ :: ΕΙΔΗΣΕΙΣ Δελτίο Τύπου: Για τα γεγονότα στο ΑΠΘ και στα ΤΕΙ Θεσ/νίκης στις 28/5/08
28 Μαΐου 2008, "Αλληλεγγύη" (Θεσσαλονίκη)
Το μαζικό κίνημα του συνόλου της πανεπιστημιακής κοινότητας - που εδώ και δύο χρόνια δίνει την κοινωνική μάχη για ένα δημόσιο και καλύτερο πανεπιστήμιο, ενάντια στα σχέδια ιδιωτικοποίησης (αναθεώρηση αρ.16 Σ ), ενάντια στις επικλήσεις οικονομικών και πολιτικών παραγόντων για «υγιή ανταγωνισμό στο χώρο της παιδείας κατά τα πρότυπα της Ευρώπης», ενάντια στην αλλοίωση της έννοιας του αυτοδιοίκητου του πανεπιστημίου εκ μέρους της νομοθετικής εξουσίας του κράτους, ενάντια στη σχολειοποίηση της γνώσης που οδηγεί στο σκοταδισμό (νόμος – πλαίσιο, αξιολόγηση κι άλλα πρόσφατα νομοθετήματα), - αυτό το κίνημα προσπαθούν τώρα να το αποπέμψουν, ως μη γενόμενο σαν κοινωνική δυναμική, στις καλένδες της μιντιακής ψευτιάς. Κι αυτό είναι και αναμενόμενο αφού όσο διαρρηγνύεται ο πολιτικο - κοινωνικός ιστός τόσο η εξουσία θα λαμβάνει τις πολιτικές της αποφάσεις ύστερα όχι από κοινωνική αλλά από τηλεοπτική σφυγμομέτρηση.
Προσπερνώντας την καθολική αντίδραση ενός κοινωνικού συνόλου, η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλλει τα νεοφιλελεύθερα μέτρα “κάτω απ' το τραπέζι”, με την ανάδειξη πρυτάνεων -μέσω των νέων “καθολικών” εκλογών- και τη σύναψη μνημονίων μεταξύ Στυλιανίδη και “ευαγών” ιδρυμάτων (Κόκκαλη, Λάτση, Λαμπράκη, Μποδοσάκη, Ωνάση κλπ), τα αποτελέσματα της δράσης των οποίων έχουμε θαυμάσει στην κοινωνική μακροκλίμακα και απορρίπτουμε την είσοδο τους και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Σήμερα 28/5 συμπαρασταθήκαμε σαν φοιτητές αλλά και σαν συνιστώσα εντός του κινήματος στις αποφάσεις των συλλόγων Νομικής και Αρχιτεκτονικής, για σπάσιμο της συγκλήτου του ΑΠΘ η οποία προσπάθησε να υπερψηφίσει ένα απο τα βασικά κομμάτια του νόμου-πλαίσιο, τα 4 ετή οικονομικά πλάνα. Να αποφασίσουν δηλαδή για άλλη μια φορά για μας, χωρίς εμάς.
Τα όσα ακούγονται για ξυλοδαρμούς πρυτάνεων είναι αναλήθειες και αποτελούν το συνονθύλευμα μιντιακής προπαγάνδας και λάσπης απέναντι σε όσους φοιτητές παλεύουν ανυποχώρητα.
Η σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ήταν το ελάχιστο που μπορούσαμε να πράξουμε στην κατεύθυνση της de facto αμφισβήτησης της άρσης του ασύλου.
Καθώς άρση δεν σημαίνει μόνο ΜΑΤ εντός των σχολών αλλά και η απαγόρευση οποιουδήποτε να εισέλθει σ' ένα ακαδημαικό ίδρυμα, αποκλείοντας την είσοδο.
Το “δημοκρατικό μπλόκ” το οποίο επικαλείται ο Πρετεντέρης εδώ και πολλά χρόνια αποτελείται ακριβώς από τους ίδιους παράγοντες, αλλάζουν μόνο πρόσωπα και κομματικοί διαχειριστές.
Ο Στυλιανίδης, ο Κόκκαλης, ο Λάτσης, οι διεφθαρμένοι μιζαδόροι πρυτάνεις -απ' αυτούς που απαξιώνουν το δημόσιο πανεπιστήμιο με την υπεξαίρεση του δημόσιου χρήματος- και φυσικά η Αστυνομία με τα γκλόμπ και τα χημικά παρέα με τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ οι οποίοι όντας εκσυγχρονισμένοι πληρώνουν με τα λεφτά του κομματικού ντορβά μπράβους για να κάνουν την δουλειά ως άλλοι Καλαμπόκες, γλυτώνοντας και το πολιτικό κόστος, είναι το νέο δημοκρατικό μπλόκ που φυσικά δεν προσπαθεί μόνο να απομονώσει τις “μειοψηφίες” που αντιστέκονται αλλά προσπαθεί να βάλει στην άκρη όλη την κοινωνία πατώντας πάνω στην απάθεια και το ψέμμα.
Απ' την άλλη όλοι εμείς φοιτητές του άρθρου 16. εργαζόμενοι του ασφαλιστικού προσπαθούμε να φωνάξουμε “ή οι νόμοι ή εμείς”, γιατί κάπου εδώ ο καθένας θα διαλέξει την πλευρά του.
Και θα 'ναι η κοινωνία που θα διαλέξει ή την υποταγή με τις συνέπειες να διαφαίνονται ήδη στην ακρίβεια της ζωής ή την στήριξη του νέου Μάη για μια ζωή που θα αξίζει.
28/5/08
"Αλληλεγγύη"
[email protected]

MIA APOPSI GIA TA PROSFATA GEGONOTA

[nvm]

Η σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ήταν το ελάχιστο που μπορούσαμε να πράξουμε στην κατεύθυνση της De Facto αμφισβήτησης της άρσης του ασύλου.

Τετοιες πραξεις ομως δεν οδηγουν την κοινωνικη γνωμη εναντια στους φοιτητες -αγωνιστες??
Μηπως γεγονοτα οπως αυτα στο ΑΠΘ ειναι προβοκατορικα?? Οχι απο προβοκατορες αλλα καποιους που συμπεριφερονται ως προβοκατορες.
Μηπως ενα κινημα φοιτητικο με την αλληλεγγυη των εργατων μπορει να πραγματωσει πιο πολλα??
Το παραδειγμα της Ισπανιας του 1986 Αποδικνυει οτι οταν οι εργατες ενωνονται με τους φοιτητες πολλα μπορουν να γινουν.
5 000 000 εργατες και φοιτητες βγκαν και ζητησαν δωρεαν παιδεια με τεραστιες διαδηλωσεις , μαζικοτατες διαδηλωσεις που καταφεραν να φερουν δωρεαν παιδεια στην Ισπανια παρα τις αντιδρασεις της αστικης κυβερνησης. Τελικα η κυβερνηση υπεκυψε στο κινημα αυτο.
Μεμονωμενες πραξεις βιας δεν θα φερουν αλλαγη πιστευω.
Νομιζω οτι θα πρεπει να ακολουθησουν οι Ελληνες φοιτητες το πετυχημενο παραδειγμα της Ισπανιας. Οι αντικειμενικες συνθηκες στην Ελλαδα το επιτρεπουν.
Ετσι η αναλυση της Μαρξιστικης φωνης εχει μεγαλο βαρος.

Αν και ειμαι αλληλεγγυος σε καθε επαναστατικη πραξη και χωρο , πιστευω οτι οι μεθοδοι που πρεπει να ακολουθησουμε ειναι διαφορετικες.