"Welk soort partij bouwt LSP uit?"

[Enragé]

http://www.lsp-mas.be/marxisme/2006/2006partij.html

De arbeidersbeweging wordt geconfronteerd met een sterk gecentraliseerde burgerlijke staat. De organen van de burgerij - van burgerlijke partijen, gerecht, media tot de essentie van de staat als dwangmacht, in de vorm van politie en leger - hebben decennia van ervaring in het misleiden en onderdrukken van de arbeidersbeweging. Recent leerde de beweging tegen het Generatiepact wat de essentiële rol is van het gerecht (o.a. via dwangsommen tegen stakingspiketten) en de burgerlijke media (die zich allemaal tegen de staking keerden en vooral oog hadden voor de “overlast” en “chaos” van de staking).

De heersende klasse heeft bij haar politici en generaals de lessen uit de strijd voor haar klassebelangen opgeslagen. Daartegenover heeft de arbeidersklasse eveneens een leiding en een partij nodig die de lessen uit de klassenstrijd heeft geleerd. Een gecentraliseerde, maar democratisch werkende, partij.

Ik vind het erg knap hoe je uit alinea 1 de conclusie in alinea 2 kunt halen.

Er wordt gezegd dat om de sterk gecentraliseerde burgerlijke staat te verslaan, we ons moeten organiseren als die sterk gecentraliseerde burgerlijke staat....met als einddoel de vernietiging van die staat.

Dus...om ergens een einde aan te maken moet je jezelf transformeren tot het evenbeeld van datgene waar je een einde aan wil maken?

Die is mooi

Dan komt er ook echt een einde aan he
het enige wat je dan doet, en dat is bewezen in de USSR, is het voortbestaan verzekeren van die burgerlijke staat onder simpelweg een andere naam, zwaaiend met de rode vlag.


Bovendien, mag ik dan ook aannemen dat als we tegen een fascistische dictatuur zouden moesten vechten dat we dan ook één führer zouden hebben?
Komt allemaal voort uit die vangardistische gedachtengang.

Onder het kapitalisme, stelde Marx, zijn de heersende ideeën de ideeën van de heersende klasse. Het is in periodes van fundamentele crisis van de maatschappij, waar het kapitalisme sinds midden jaren ‘70 in terecht is gekomen, dat die heersende ideologie door bredere lagen in vraag wordt gesteld. Maar gezien het gewicht van de heersende burgerlijke ideeën, in periodes die nog niet revolutionair of prerevolutionair te noemen zijn, betekent dit ook dat er gradaties zijn in de strijdbaarheid en het bewustzijn van de arbeidersklasse.

Ook op de werkvloer tijdens een staking, of als scholieren een actie in elkaar steken, zie je dat er een harde kern is die het meest actief of betrokken is, met daarrond anderen die bij dit of dat aspect van de actie willen helpen, sommigen zijn dan weer passieve sympathisanten, en anderen zijn helemaal nog niet actief betrokken. Met de LSP richten we ons in eerste instantie op de meest bewuste, actieve en strijdbare arbeiders en jongeren, wat we de “voorhoede” noemen.

Via die voorhoede willen we op termijn de brede massa’s organiseren rond hun directe belangen, die meer en meer - gezien de crisis van het huidige systeem - rechtstreeks verbonden zijn met de strijd voor een socialistische maatschappij.

Zeker.
Maar dit zijn geen redenen om die meer bewuste lagen v.d arbeidersklasse, de voorhoede, een institutionele macht te geven.

Dat er een voorhoede is, dat is een feit. Een anarchistische, grassroots organisatie heeft ook, of is vaak zelf een voorhoede...het verschil is hoe je die organiseert.

Los van het feit dat het anarchistische ideaal van kleinschalige samenwerking van bedrijven onder arbeidersbeheer niet haalbaar is binnen een moderne (wereld)economie

wat een onzin.

gedentraliseerd ja, kleinschalig nee.

is een leiding binnen een marxistische partij - en binnen een gecentraliseerde arbeidersstaat - democratisch verkozen en permanent afzetbaar (d.w.z.: op elk moment afzetbaar door het orgaan dat hen heeft verkozen, door een meerderheid van de stemmen). Ze is regelmatig verantwoording verschuldigd aan de leden en wordt geëvalueerd of verworpen op nationale (of lokale) congressen. Ze verdient bovendien niet meer dan het gemiddelde loon van een geschoolde arbeider.

In theorie, ja.
Volgens mij was het marx die zei dat materiele omstandigheden het bewustzijn bepalen
daar komt uit voort dat het ontrukken van de macht uit de directe greep v/h volk en zij te geven aan een al dan niet democratisch gekozen regime er toe leidt dat het volk weer in een onderdanige positie wordt gedrukt, dat zij daardoor gaat geloven dat zij bestuurd moet worden, dat zij leiders nodig heeft, dat dus het klassenbewustzijn wordt ondermijnt, terwijl zij die aan de top staan langzaam maar zeker gaan geloven dat ze daar thuis horen, dat zij leiders horen te zijn blablabla enz enz enz
met het resultaat dat er weer een nieuwe heersende klasse ontstaat.
Zoals bewezen in de USSR.

Overigens heb ik nog nergens gezien waarom die leiding uberhaupt nodig zou zijn.

Het is, bijvoorbeeld, moeilijk denkbaar hoe de arbeidersmacht in Rusland na oktober 1917, en geconfronteerd met meer dan 20 buitenlandse kapitalistische legers, had kunnen standhouden als de sovjets (of arbeiders- en soldatenraden) zich niet ook regionaal en nationaal hadden georganiseerd in een getrapte arbeidersdemocratie, inclusief een centrale, democratisch verkozen Sovjetregering. Tegenover de bureaucratisch gecentraliseerde, meestal onverkozen (gerecht, politie, leger) en zeker niet permanent afzetbare structuren van de burgerij, en haar pogingen tot contrarevolutie, dient een gecentraliseerde, maar democratisch verkozen, arbeidersmacht te staan.

Nou
Je kan je ten eerste afvragen of de arbeidersmacht zich uberhaupt heeft standgehouden.
In mijn mening niet.
Het enige wat standhield was de macht die claimde van arbeiders te zijn, de macht van de bolsjewistische partij.

Ten tweede, dat een gemeenschap gedecentraliseerd is georganiseerd, betekent niet dat ze niet verenigd kan optreden.

Trouwens, ook binnen anarchistische groepen heb je meer ervaren “leiders”, maar in veel van die groepen (er zijn verschillen) dan niet democratisch verkozen, waardoor je ze ook moeilijker voor genomen beslissingen ter verantwoording kan roepen

Daar heb je "leiders" zonder macht, zonder positie, die alleen maar "leiders" zijn door hun overtuigingskracht, door hun ervaring.
Zij hoeven niet tot de verantwoording geroepen te worden omdat ze géén institutionele macht hebben.

Hun macht is beperkt tot "zullen we dit doen", terwijl de leiders in een vangardistische partij kunnen zeggen "we doen dit".

"Leiders" zullen er altijd zijn, het gaat pas fout wanneer ze macht krijgen die simpele overtuigingskracht en aanzien overstijgen, wanneer ze macht krijgen mensen te dwingen iets te doen, wanneer hun macht wordt gebaseerd op posities, instituties, in het ergste geval zoals het leger, de geheime dienst.

Een concept dat zowel door stalinisten als door burgerlijke scherpslijpers compleet werd misvormd is dat van een voorhoedepartij van de arbeidersklasse. Door burgerlijke ideologen wordt de indruk gewekt dat het hier gaat om een “elitaire” opvatting van de partij. Je hebt zogenaamd een kleine groep van socialisten die de waarheid in pacht hebben en die de spontane bewegingen van de “politiek onwetende” arbeidersklasse gebruiken om de macht te grijpen. Niet verwonderlijk dat vele van die burgerlijke ideologen in deze complete misvorming van Lenins ideeën over de voorhoedepartij een voorbode van het stalinisme zagen.

Ik zie ook een voorbode van het stalinisme in het vangardisme, maar niet gebaseerd op wat daar staat.

Het is een voorbode omdat het institutionele macht geeft aan een groep, waardoor het boven de rest staat. Dat ze (in theorie) altijd afzetbaar zijn, doet niks af aan het feit dat ze die macht hebben. Het enige wat dan nog gedaan moet worden is dat die macht wordt toegewend om zich te onttrekken aan die afzetbaarheid.

De embryo als het ware van de dictatuur is er al.

Het is duidelijk dat arbeiders op basis van hun eigen ervaring wel tot de nood van een socialistische maatschappij kunnen komen. Tegelijkertijd is het ook duidelijk dat het bestaan van een partij met een gevormd lidmaatschap dit proces van het komen tot wetenschappelijke conclusies, gebaseerd op de voorgaande ontwikkeling van de maatschappij en de arbeidersstrijd, enorm kan versnellen en essentieel zal zijn in de effectieve omverwerping van het kapitalisme. De arbeiders kunnen uit zichzelf tot socialistische ideeën komen, maar zonder een partij kunnen ze het kapitalisme nooit verslaan.

Zeker.
Maar indien die partij hiërarchisch is georganiseerd zal dit slechts leiden tot een voortzetting van het kapitalisme onder een andere naam.

Het hele concept van een voorhoedepartij is volledig tegengesteld aan alles wat ingebakken “elitair” of “exclusief” is: de bedoeling is juist om op momenten van massa-actie het bewustzijn van bredere lagen, van de massa van de bevolking, op te tillen tot dat van de voorhoede.

Dat zal zeker de bedoeling zijn.
De manier van organisatie echter leidt in plaats van de massa op te tillen tot voorhoede, van een differentiatie in bewustzijn tot een differentiatie in macht, wat op haar beurt weer de ongelijkheid van het bewustzijn in stand houdt.
Een vicieuze cirkel.

Het concept van een voorhoedepartij heeft echter een meer algemene geldigheid. Enkel door zich steeds als aparte fractie of partij te organiseren kunnen marxisten op de meest effectieve manier in bredere formaties, op basis van een gemeenschappelijk minimumprogramma, of bewegingen tussenkomen. Een revolutionaire organisatie mag haar programma niet aanpassen aan het allerlaagste bewustzijn onder de arbeiders en ijvert voor haar standpunten, maar ondersteunt tegelijk elke reële stap vooruit van de bredere arbeidersbeweging.

Ben ik het volkomen mee eens.

Net als de sociaal-democratie baseerde het stalinisme zich organisatorisch op bureaucratisch centralisme. Dit weerspiegelde de kleinburgerlijke reactie tegen de oktoberrevolutie. Gezien het isolement van de eerste arbeidersstaat in een industrieel en cultureel achtergebleven land - Rusland - drong midden jaren ’20 een laag van kleinburgerlijke functionarissen de Communistische Partij binnen. Deze conservatieve sociale groep organiseerde zich rond de persoon van Stalin, prediker van het onmarxistische “Socialisme in één land” (1924). Dikwijls ging het om figuren die onder de tsaar al bij het beheer van de maatschappij betrokken waren, zij die wel konden lezen en schrijven.

Dit is eigelijk mn hele punt.
Democratisch Centralisme paves the way voor "Bureaucratisch Centralisme".

Als de CP niet zo was georganiseerd zoals ze was georganiseerd, hadden er 10x zoveel "kleinburgerlijke functionarissen" kunnen binnendringen, maar dan hadden ze de macht, de institutionele macht nooit in handen kunnen nemen en dan hadden ze zo kleinburgelijk kunnen rondhuppelen als ze maar wilden maar dan was er nog steeds geen staatskapitalisme uitgekomen.

De bureaucratie voerde een eenzijdige oorlog tegen alle elementen van arbeidersdemocratie, GEBASEERD op democratisch centralisme,

-emphasis added- (no really? :P )

Zelfs tijdens de moeilijkste periode van de burgeroorlog (1918-1921), onder Lenin en Trotski, was er binnen de partij vrijheid van discussie en kritiek

Er binnen ja.
Er buiten niet, en dat was het probleem want de CP had nu dmv de burgerlijke staat die zij had overgenomen en arbeidersstaat noemde nu de zeggenschap over heel wat meer dan haar eigen leden.

Overigens, de ArbeidersOpposite v. o.a Kollontai werd ook niet echt voorbeeldig behandelt of wel dan?

Hierboven hebben we reeds uitgelegd waarom marxisten denken dat in een revolutionaire partij, of in de arbeidersstaat, een graad van centralisatie nodig is.

jah?
overtuigd ben ik niet



over het geheel best een goed artikel trouwens. Vrij makkelijk te lezen, zeker in vergelijking met sommige artikelen zoals deze waar je je al kapot verveelt na de eerste alinea.

[An archist]

heh, ik had is een gesprek met iemand van LSP (mooi meisje trouwens) samen met een communistische vriend, en ergens in het gesprek ben ik de weg kwijtgeraakt tussen alle splintergroepen en afsplitsingen die samen wel/niet naar de verkiezingen gaan.
Ik heb besloten het krantje tog maar niet te kopen, hoe lief ze er ook uitzag

[somebodywhowantedtoleaveandnotcomeback]

De LSP slijt zijn dagen met de PVDA af te breken, en daar houd het zowat bij op.

[Enragé]

ghehe

ach die trotskistjes
arent they just...cute ^^


trouwens het krantje van de IS (trotskistisch ding in NL) is best goed hoor (: weet niet hoe het met de LSP zit maar ok :P

[somebodywhowantedtoleaveandnotcomeback]

Vind het niet zo'n goed krantje, alhoewel er soms wel goed geschreven artikels in stonden (heb het al een tijdje niet meer gelezen).

[Q]

Originally posted by s3rna@Sep 4 2006, 07:32 PM
Vind het niet zo'n goed krantje, alhoewel er soms wel goed geschreven artikels in stonden (heb het al een tijdje niet meer gelezen).

Wat vind je er dan niet goed aan? De layout? :P

[somebodywhowantedtoleaveandnotcomeback]

Mja, dat is één ding, maar ik heb het inhoudelijk voornamelijk over dat arrogante toontje dat net iets té vaak word aangeslaan in de artikels.