Jednom su jednog lava uhvatili u džungli i priveli u logor za lavove.Kad je lav ušao u logor,vidio je da u njemu neki lavovi žive duži niz godina,a neki su u njemu čak bili i rođeni.Zatim je primjetio da se dosta lavova bavi aktivnostima,što dnevnim,što onim nesvakodnevnim.Vidio je da se pojedini lavovi bave očuvanjem tradicije,tako što su pravili kostime i priređivali predstave u kojima su pjevali elegične pjesme o neko prijašnjoj, boljoj i slobodnoj džungli.Zatim je primjetio da su se neki lavovi pridružili nekim revolucionarnim grupama koje su se s vremena na vrijeme borile jedne protiv drugih,a nekad su se udruživale protiv straža koje bi bile pobijene i zamjenjene novim stražama.A onda je primjetio jednog usamljenog lava čija ga je pojava fascinirala,jer je odavao strahopoštovanje,i takođe je primjetio da i ostali lavovi u logoru imaju iste osjećaje prema tom usamljenom lavu.Svi su ga se bojali ali i poštovali.Tada se taj usamljeni lav obrati novopridošlici:
"Slušaj,ne pridružuj se nijednoj grupi,jer te jadne budale neznaju šta je suština".
"A šta je suština?" upita novopridošli lav.
"Proučavanje porijekla i suštine ograde".