FNV-acties zaterdag

[Wanted Man]

In Assen, Deventer, Eindhoven en Rotterdam: http://www.fnv.nl/defnv/crisis_te_li...es/default.asp

Assen, voor mij the place to be. Gaan d'r verder nog mensen in de rest van het land?

[Panda Tse Tung]

Rotterdam denk.

[Q]

Eindhoven.

Waar vind je trouwens de opstap plaatsen en vertrektijden? Ik heb nog geen bericht daarover gezien

[Jeoh]

Eindhoven.

Waar vind je trouwens de opstap plaatsen en vertrektijden? Ik heb nog geen bericht daarover gezien

http://www.surveyworld.net/uploaddir...394F#surveykop

Maar er is geen plaatsgarantie meer...

[Q]

Zojuist een bevestigingsmailtje gekregen

[Wanted Man]

Assen!

+ YouTube Video

[Q]

Verslagjes:

De dag leek in eerste instantie een afgang te worden. In Sittard arriveerden om 8:55 stipt op tijd drie bussen, maar er waren maar een goeie zestig man aan het wachten... Ik begon daarmee met een wat ongemakkelijk gevoel aan de dag. Toen we echter aankwamen in Eindhoven, in het klokgebouw bij station Beukenlaan, was het klokgebouw (een voormalige Philips fabriek) stampvol. Er werden een aantal strijdbare speeches gegeven in het klokgebouw waarna we een stevige wandeling maakten richting markt, waar nog een aantal speeches werden gegeven.

De sfeer onder de aanwezige 5000 mensen was levendig en strijdbaar. "Eindelijk gebeurd er eens wat! Dit had al maanden terug gemoeten!" stelde en demonstrant. Een andere had echter wat meer vertrouwen in het kabinet en stelde, reagerend op onze leuze voor een 24 uurs staking als volgende stap in deze strijd "het land plat? Dat is helemaal niet nodig! Balkenende luistert zo ook wel". Ja, vast. Maar toch lijkt het me, gewoon voor de zekerheid, een goed idee om alvast wat plannen klaar te hebben liggen voor als Balkenende dat niet doet?

Wij vielen nogal op, ondanks dat we maar met drie man in Eindhoven waren. De SP had weliswaar goed gemobiliseerd, maar trok massaal de bekende oranje FNV hesjes aan, waardoor de impact van hun aanwezigheid tegenviel. We hadden als een van de weinige een afwijkende vlag bij ons (de grote rode CWI vlag) en wij waren de enige politieke organisatie met een eigen stand, zelfs bij de SP ontbrak deze. We hebben veel goede discussies gehad, bijna 40 bladen verkocht, een aantal contacten gekregen en een nieuw lid erbij. Mensen raken weer duidelijk geïnteresseerd in revolutionaire ideeën!

Het was wat moeilijk in te schatten hoeveel mensen er waren, maar volgens de organisatie waren het er zo'n 15 000. De sfeer was erg levendig en de speeches waren goed, met name die van Niek Stam viel op met de oproep voor een nieuwe grote demonstratie over 65 dagen.

Met een ploeg van negen man maakte we een goede indruk. Onze leus voor een 24-uur staking werd goed ontvangen wat bleek uit de discussies en de meer dan 60 kranten verkocht. Naast ons was vooral ook de SP en IS duidelijk aanwezig. De leuze van de IS - "belast de rijken" - viel op door haar zwakte. Het was eerder een een reformistische leuze dan eentje die de beweging zelf verder helpt en het systeem ter discussie stelt.

Wat ook opviel was dat er vooral veel jongeren op de been waren, wat de sfeer een extra dynamiek gaf. Wel was er onder de demonstranten verwarring over de volgende stappen, "wat nu?" was een veel gehoorde vraag. De nieuws berichtgeving speelde hierop in en gaf vooral een sterk negatief verslag van de demonstraties gisteren, iets wat veel mensen erg boos maakte. Hoezo "linkse media" bij de NOS?

Laten we Niek Stam's oproep opvolgen en bij de volgende demonstratie het land platleggen!

[Wanted Man]

CJB-verslagje Assen:

Noord-Nederland met Sinterklaas in actie tegen AOW-plannen

ASSEN – Duizenden vakbondsleden demonstreerden zaterdag 21 november in de TT Hall Assen tegen de AOW-plannen van het kabinet. Met de Groningse smartlappenformatie Diep Triest werd het een feestelijke ochtend, waarbij ook Sinterklaas zijn gezicht nog even liet zien. Ook leden van de NCPN en CJB waren aanwezig.

Het parkeerterrein van de TT Hall stond vol met tientallen bussen, die actievoerders van overal uit het noorden gratis naar Assen vervoerden. Van Heerenveen tot Emmen, alles was vertegenwoordigd. Het was dan ook geen wonder dat de TT Hall behoorlijk vol stond. RTV Noord sprak van “enkele duizenden” aanwezigen. Coördinator Ad de Vos liet Radio Noord weten dat hij “zeer tevreden” was met de opkomst.

De stemming binnen was feestelijk, vooral dankzij de muziek van Diep Triest. De Groningers coverden natuurlijk alle bekende meezingers. Nummers van André Hazes, Guus Meeuwis en Dries Roelvink passeerden de revue, waardoor de zaal binnen de kortste keren op z'n kop stond.

De feeststemming werd om de zoveel tijd onderbroken door sprekers van FNV, CNV en zelfs een Duitse vakbondscollega. Zij typeerden minister Donner als een “rovershoofdman” en een “dief in de nacht” die probeert keihard te bezuinigen op degenen die het langst en het hardst gewerkt hebben. Ook de Partij van de Arbeid werd niet ontzien: “Wouter Bos deed vijf jaar geleden met ons mee op het Museumplein, maar nu heeft hij ons de rug toegekeerd.” De Duitse gast beëindigde zijn toespraak met een oproep op meer internationaal verzet “tegen het kapitaal en de politiek”.

Zelfs Sinterklaas had nog tijd over in zijn drukke schema om zijn rode hart te laten spreken. De goedheiligman werkt zelf al eeuwen lang door, maar voelde zich toch geroepen om met zijn Pieten de vakbondsstrijd te steunen. “Ik was in mijn Spaanse castillo wel heel erg geschrokken toen ik hoorde dat de AOW-leeftijd omhoog gaat,” vertrouwde hij de aanwezigen toe.

Die lieten zelf duidelijk merken wat ze de komende tijd van de vakbeweging verwachten: elke toespraak en elke smartlap van Diep Triest werd toegejuicht met kreten van “Actie! Actie!” Deze zaterdag bleek dan ook dat de vakbeweging ondanks alle aanvallen de afgelopen tijd nog springlevend is, en dat duizenden mensen bereid zijn om de straat op te gaan om de AOW-leeftijd op 65 te behouden. Ook als de Sint weer in Spanje zit, zullen we ongetwijfeld nog meer van hen horen.

Het is dan ook wel duidelijk dat er de komende tijd nog meer meer actie tegen de AOW-plannen nodig is. Ook in de rest van het land werd gedemonstreerd. Niek Stam, bestuurder van FNV Bondgenoten in de haven, nam in Rotterdam vast een voorschot door te pleiten voor een 24-uursstaking. Als zulke oproepen in heel Nederland in de praktijk worden omgezet, dan kan de verhoging van de AOW-leeftijd nog wel eens slecht uitpakken voor rovershoofdman Donner en windvaan Bos.

Nog meer verslagen vanuit het hele land: http://www.fnvbondgenoten.nl/fnvbond...__en_cnv__nu_/

[Q]

Offensief artikel heeft nu ook alle foto's binnen. Ik ga hier geen 50+ foto's neerzetten

[Wanted Man]

Wat ook opviel was dat er vooral veel jongeren op de been waren, wat de sfeer een extra dynamiek gaf. Wel was er onder de demonstranten verwarring over de volgende stappen, "wat nu?" was een veel gehoorde vraag. De nieuws berichtgeving speelde hierop in en gaf vooral een sterk negatief verslag van de demonstraties gisteren, iets wat veel mensen erg boos maakte. Hoezo "linkse media" bij de NOS?

Ik wist ook niet wat ik zag op het Journaal. Onvoorstelbaar. Die verslaggeefster kwam met een videocolumn waar Francisco van Jole zich nog voor zou schamen. Recht in de camera kijken, het domme volk toespreken: u moet de vakbond helemaal niet steunen, want de vakbond beweert dat de actie geslaagd was, maar mevrouw de verslaggeefster vond het een mislukking en dus is het zo. Ik miste alleen nog het opgeheven vingertje.

[Q]

Ik was al bang dat de vakbondsbureaucraten deze loer zouden gaan draaien...

[Wanted Man]

Zou nog best kunnen dat ze de boel gaan naaien ja.

[Panda Tse Tung]

Binnen de FNV is men ervan overtuigd dat de actiebereidheid onder vakbondsleden en sympathisanten gering is,

Fock op, het gewone lid kreeg pas 5 dagen tevoren van de demo te horen.

[Q]

Fock op, het gewone lid kreeg pas 5 dagen tevoren van de demo te horen.

Ik kreeg welgeteld een hele dag voor de demo een brief van m'n vakbond waarin ik werd uitgenodigd om met de bus mee te gaan (terwijl woensdag dus al de deadline daarvoor verstreken was)...

De vakbondstop wil haar link met het oude-jongens-krentebrood netwerk behouden, dan moet je natuurlijk niet rare dingen gaan doen zoals grote demonstraties gaan organiseren. Dan zouden arbeiders immers wel eens zelf de boel in handen kunnen gaan nemen en de bureaucraten de grip op de zaak verliezen. Dat moet je niet willen natuurlijk...

[Ravachol]

Ik kreeg welgeteld een hele dag voor de demo een brief van m'n vakbond waarin ik werd uitgenodigd om met de bus mee te gaan (terwijl woensdag dus al de deadline daarvoor verstreken was)...

De vakbondstop wil haar link met het oude-jongens-krentebrood netwerk behouden, dan moet je natuurlijk niet rare dingen gaan doen zoals grote demonstraties gaan organiseren. Dan zouden arbeiders immers wel eens zelf de boel in handen kunnen gaan nemen en de bureaucraten de grip op de zaak verliezen. Dat moet je niet willen natuurlijk...

Niet meer dan logisch gezien de vakbondstop ondertussen een integraal onderdeel van de sociaal-democratische agenda is. Hun doelstellingen, die van klassen-collaboratie staan haaks op die van klassen-strijd en daarom is het aan de kaders en de 'everyday' vakbondsleden om de vakbond bij te sturen en zich te ontdoen van het juk van de overlegcultuur.

[Das war einmal]

Ik kreeg welgeteld een hele dag voor de demo een brief van m'n vakbond waarin ik werd uitgenodigd om met de bus mee te gaan (terwijl woensdag dus al de deadline daarvoor verstreken was)...

De vakbondstop wil haar link met het oude-jongens-krentebrood netwerk behouden, dan moet je natuurlijk niet rare dingen gaan doen zoals grote demonstraties gaan organiseren. Dan zouden arbeiders immers wel eens zelf de boel in handen kunnen gaan nemen en de bureaucraten de grip op de zaak verliezen. Dat moet je niet willen natuurlijk...

Ik heb geeneens een brief ontvangen, alleen twee mailtjes binnen dezelfde week. Het steekt dat de vakbondsleiding geen moer doet om hun leden te activeren.

[Q]

Ik heb op m'n blog een analyse uitgetikt over afgelopen zaterdag. Ik zal hem hier ook posten voor discussie:

Wat na de succesvolle AOW-actie dag?

Afgelopen zaterdag was er de langverwachte demonstratie tegen de AOW plannen. Al eerder kwam daar een kort verslag van uit op de Offensief site. Maar wat zijn nu concreet de volgende stappen die nodig zijn om de AOW strijd te winnen? Ik zal daar eens een analyse van proberen te maken.

Media

De media had vrijwel alleen maar negatieve berichtgeving over de demonstratie afgelopen zaterdag. Volgens onder andere de NOS en de Volkskrant, vaak gezien als “linkse media”, was de opkomst in Rotterdam maar 5000 sterk. Volgens het bedrijf dat de FNV inhuurt om de infrastructuur te regelen voor grote demo’s lag het eerder tussen de 12 000 en de 15 000. Dat laatste cijfer wordt bevestigd door diverse demonstranten die er aanwezig waren.

Waarom liegt de media? Daar is een duidelijk motief voor aan te wijzen. Als we de berichtgeving over de AOW kwestie van de afgelopen maanden in acht nemen, dan wordt nogal duidelijk dat er een brede consensus bestaat over de “noodzaak” om de AOW leeftijd te verhoging. Is dat vreemd? Nee. Verreweg de meeste media is immers commercieel en valt binnen het establishment. Het establishment vind het noodzakelijk, de eindredacteuren van de kranten en tv dus ook. Daarom wordt de opkomst sterk ondergewaardeerd om vooral het idee te laten leven dat het een mislukking was.

Maar de opkomst was inderdaad ook lager dan de beoogde 20 000 in Rotterdam en 10 000 afzonderlijk in Assen, Deventer en Eindhoven. Rotterdam zat dus tussen de 12 en de 15 000, In Assen kwamen 3000 man, Deventer zat op 2000 en bij Eindhoven was de opkomst 5000 sterk. In totaal dus niet meer dan zo’n 25 000, de helft van het streefdoel. Een oorzaak hiervan is te vinden in het feit dat de meeste vakbondsleden de uitnodiging voor de demonstraties pas veel te laat binnen kregen. Ik zelf kreeg welgeteld één dag van tevoren de brief binnen. Het had er alle schijn van dat de vakbondsleiding de mobilisatie niet erg serieus nam.

De vakbeweging: welke richting?

Eén van de mogelijke scenario’s waarmee we als organisatie rekening hielden was dat de vakbondstop bewust aan zou kunnen sturen op een nederlaag. En nu de vakbondsleiding de lezing van de media over afgelopen zaterdag over lijkt te nemen, neemt ze dan ook de logische conclusie hieruit: “strijd heeft geen zin, niemand wil op straat komen”.

“Waarom zou de vakbondstop haar eigen graf willen graven?”, is een vraag die hier opdoemt. Maar is dat wel zo? Al jaren zit de vakbondstop in de SER en andere overlegorganen met bazen en regering, zogenaamd om onze rechten te verdedigen. Maar hierdoor is er een innige relatie ontstaan tussen de bureaucraten in de vakbond en de top van het bedrijfsleven en de politiek. Is het vreemd dat Wim Kok (FNV), Lodewijk de Waal (FNV) en Doekle Terpstra (CNV) na hun bondswerkzaamheden nu topfuncties hebben in het bedrijfsleven of politiek?

De link met het oude-jongens-krentebrood netwerk wil de FNV top koste wat kost koesteren, ze heeft er immers materieel belang bij. Dan moet je geen gekke dingen gaan doen als te zeer ingaan tegen de belangen van de bazen of grote demonstraties organiseren tegen de politiek natuurlijk… Hoe ze op deze manier de aangekondigde 35 miljard bezuinigingen gaat tegenhouden is een raadsel nu ze de handdoek al in de ring gooit bij de AOW strijd.

De vakbondstop botst hier dus met de belangen van haar achterban, ze heeft effectief de positie van poortwachter aan de linkerflank van de heersende klasse. Willen we ons dus organiseren, dan is het noodzakelijk dat we dit aan de basis doen. Het nastreven van een onafhankelijke klasse-positie ten opzichte van de kapitalisten en haar staat is hierin absolute noodzaak. Ik denk daarom dat de oproep van Vecht voor je Recht om per direct het poldermodel te begraven juist is. Hiermee komen we bij de noodzaak aan correcte slogans en programma.

De kern van revolutionaire politiek

Afgelopen zaterdag publiceerden Offensief een kort verslag over de demonstratie. Met name één opmerking kon hierbij op de nodige kritiek rekenen: “De leuze van de IS – “belast de rijken” – viel op door haar zwakte. Het was eerder een reformistische leuze dan eentje die de beweging zelf verder helpt en het systeem ter discussie stelt.” We kregen bijvoorbeeld het volgende commentaar binnen: “Wat mij opvalt in het artikel is dat het blijkbaar nodig is om de IS een sneer te geven waarbij ik in het geheel niet begrijp wat dat toevoegt aan het verslag. Als relatieve buitenstaanders stel ik vast dat de IS met veel meer mensen aanwezig was dan Offensief, met name ook jongeren. Daarbij is het de vraag of een leuze als Belast de Rijken meer of minder reformistisch is dan 24 uurs actie nodig. Beiden raken in essentie het systeem niet. Dan moeten we als leus Revolutie nu nodig voeren. Maar dan weten we zeker dat de massa ons niet volgt op dit moment. Wat nodig is, is een breed links front tegen dit kabinet en haar plannen en dat bereik je niet door elkaar af te zeiken.” Ik wil hier even op ingaan.

De opmerking was wellicht wat kort door de bocht, daarom is er wat uitleg nodig. Revolutionair socialisten zijn altijd heel precies over welke slogans en programmatische eisen noodzakelijk zijn. Waarom? Om dit in zijn juiste context te plaatsen moeten we even een stapje terug doen om het totaal plaatje te zien.

Ons centrale doel is een einde maken aan het kapitalisme en het installeren van het socialisme, de maatschappij gerunt voor arbeiders door arbeiders. Dit bereiken we door een revolutie, de omverwerping van de heersende elite door de georganiseerde arbeidersbeweging. Dit is in feite een zeer hoge vorm van zelf-emancipatie oftewel “self-empowerment”, want alleen de arbeidersklasse zélf kan zichzelf bevrijden van haar uitbuiters. Om deze massa organisatie van de arbeidersklasse te bereiken is een revolutionaire partij noodzakelijk. De partij is een politiek referentiepunt voor de beweging en haar functie is samen te vatten met de oude slogan “agitatie, educatie, organisatie”. Voor de duidelijkheid: Offensief ziet zichzelf niet als een dergelijke partij, daar hebben wij de middelen noch de slagkracht voor, maar functioneert wel als een propagandagroep en schoolt de kaders om tussen te komen in de concrete klassenstrijd.

Natuurlijk is het belangrijk elke verworvenheid van de arbeidersklasse verdedigen en elke strijd voor verbetering ondersteunen. Maar voor revolutionair socialisten gaat het in de eerste plaats niet om bijvoorbeeld de verhoging van lonen, het behoud van banen of – in deze context – het houden van de AOW leeftijd op 65 als hervormingen op zichzelf. De strijd voor verbeteringen is slechts een middel, geen doel op zichzelf. Het is een middel om bij de massa het idee in te brengen van “samen staan we sterk, samen kunnen wij de bazen aan en de wereld veranderen”. Met een moeilijk begrip heet dit dit “klassebewustzijn”: het bewustzijn om de klasse te organiseren als klasse. Dat is de kern van revolutionaire politiek. Als je je daarentegen slechts richt op de verbeteringen in het hier en nu, ben je bezig met reformistische politiek, oftewel het “hervormen bínnen het kader van het kapitalisme”.

Het bezwaar tegen de slogan van de Internationale Socialisten – “belast de rijken” – is dan ook dat ze niet het bewustzijn verhoogt maar in de plaats daarvan oproept om slechts de belasting te verhogen, iets wat alleen de regering kan doen. Het is dus een impliciet vertrouwen in de regering of in ieder geval wordt het idee gevoed dat de staat neutraal is in plaats van de erkenning dat het eigenlijk slechts het “uitvoerend comité” is van de bazen. Het lijkt in die logica alleen maar nodig om de druk op te voeren zodat het kabinet “wel het juiste zal doen”. Dat de vakbondsleiding deze logica verdedigt is jammer, dat de IS dezelfde logica aanhoud is niet acceptabel. In diezelfde lijn heb ik ook kritiek op de slogan van de “miljonairstaks” die door de Belgische PVDA (een post-Maoïstische partij die zichzelf steeds meer spiegelt aan de SP) gelanceerd wordt als een soort wonderwaspoeder en ook binnen Nederland door een aantal activisten “at face value” wordt overgenomen. Geen woord echter over de noodzaak aan socialisme.

Dat echter slechts de leuze “Revolutie Nu” een goede zou zijn is ook kort door de bocht. Ik merkte dat onze leuze voor een 24 uurs staking een concreet antwoord was op de vraag voor velen afgelopen zaterdag “deze demonstratie is leuk en aardig, maar wat nu?“. Waar de vakbondstoespraken op het podium uitbleven van het uitzetten van een strategie naar de overwinning op deze strijd, beantwoorde dit juist wel aan het idee voor een grootschalige organisatie aan de basis van de vakbonden. Eigen organisatie van arbeiders, door arbeiders, voor arbeiders. Dát is de weg vooruit.

Eenheid op links

Betekenen deze inhoudelijke meningsverschillen dat we niet kunnen samenwerken met bijvoorbeeld de IS? Natuurlijk niet. Met de demonstratie “Omsingel de Nederlandsche Bank” in september heeft ook Offensief meegeholpen en meegedaan als één van vele organisaties. Maar dit was slechts een gelegenheidscoalitie en geen permanent platform. Een permanent platform voor actie zou een enorme stap vooruit zijn voor revolutionair links. Hierbij staat wel voorop dat we onze politieke meningsverschillen niet moeten verzwijgen en dat we binnen het platform de discussie en debat actief moeten opzoeken. Immers, alleen met de openheid van debat van deze meningsverschillen kan helderheid over programma en strategie worden bereikt, niet alleen voor onszelf, maar juist ook voor de bredere arbeidersbeweging.

Er is een noodzaak om een alternatief te vormen op de vakbondsbureaucraten die niet onze belangen dienen, de organisatie van de gewone activisten en achterban van de vakbeweging is hiervoor de sleutel. Daarvoor hebben we een revolutionaire leiding nodig die dynamisch is en politiek scherp. Een permanent platform tegen de crisis is hier wellicht een eerste aanzet voor. Voor discussie en debat, maar ook voor gezamelijke spandoeken, pamfletten, speerpunten en dergelijke, met de vrijheid voor iedereen om een eigen focus te geven qua eisen en programma en om tussen te komen met het eigen materiaal.

March separately, strike as one!

[Snakes]

Zal ik hier dan ook maar even reageren? Wie weet draagt het dan wat breder bij tot de discussie. Ik moet wel zeggen dat ik als Belg de Nederlandse situatie niet op de voet volg en dus een wat beperkter kader heb om vanuit te reageren.

1) De media & cijfers van opkomst

Het is inderdaad zoals je stelt dat de media geen belang heeft bij een nuchtere correcte analyse van de strijd die van onder uit komt en over de aantallen op betogingen. Het is een algemene trend , niet alleen bij economische issues, dat de cijfers van de politie ( die de media meestal wel gebruikt ) en die van de organisatoren niet overeenkomen (in meestal dezelfde manier: politie minder als organisatie ).

De vraag is natuurlijk hoe telt de organisatie en de politie de betoging?
De politie heeft logistiek meer mindelen om een deftige telling te doen ( politie helikopters en/of video/foto-beelden ). Of we daarom de officiële cijfers moeten geloven , dat denk ik niet. Maar ik vraag me dan wel af hoe de organisatie de aantallen telt met beperktere middelen. Ik vraag me dat ook af en toe af voor m'n eigen organisatie.

Wat de rol van eindredacteuren betreft:
Ik ken de bedrijfsprocessen in de media niet goed genoeg maar ik vraag me soms wel af wat de rol van de journalisten of zelfs eindredacteurs is in de bepaling hoe en welke dingen in de aandacht komen. De eindredacteurs staan in de hiërarchie wel wat hoger als journalisten, maar zijn vaak ook gepromoveerde journalisten. De vraag is welke journalisten gepromoveerd worden. Waarschijnlijk de meest loyale naar het management toe. Kritische journalisten zullen minder kans maken op promotie als ze niet gewoon buiten gewerkt wordt (zoals onlangs bij de Belgische krant De Morgen, die vroeger als een linkse krant bekend stond, maar vandaag eerder een commerciële "kwaliteits-"krant is. Het ontbreken van onafhankelijke publieke media is natuurlijk wel een probleem, zeker in de geschreven pers ( in B althans weet niet precies hoe het in NL zit ).

De geschreven pers heeft met de opkomst van de digitale wereld natuurlijk aan belang verloren, maar zijn toch nog een belangrijke speler in de media-wereld. Zeker omdat ze zich ook wel wat hebben aangepast, met up-to-date nieuws informatie. Het feit is dat ze voor die vlugge nieuwsgaring makkelijker of op z'n minst sneller bij de officiële instanties (politie) terecht zullen kunnen . Die eerste info zal dan vlug opgenomen worden in de (online) berichtgeving. Een latere check bij de organisatoren en een eventuele aanpassing zal minder interessant zijn omdat dat soort (bronnen-)onderzoek middelen kost en raakt aan de winsten.

Het is enerzijds vandaag onze taak om een alternatief uit te bouwen op die traditionele media door een site en krant te maken, maar het is ook belangrijk om er aandacht voor te hebben hoe we onze info en ideeën toch kunnen laten doorsijpelen tot in de tradtionele media. Want ik denk niet dat alle journalisten en eindredacteurs van zo'n slechte wil zijn. Het is af en toe makkelijk om gewoon met de vinger te wijzen als boeman zonder zelf zo goed mogelijk proberen samen te werken met de niet-reaktionaire elementen in de media.

2) Over de opkomst & de vakbondsstrategie

Op dit vlak zie ik wel veel gelijkenissen met de Belgische (of meer concreet misschien zelfs de Vlaamse ) situatie. Vakbondsleiding is eerder een rem op de strijd van onderuit als een katalysator. Doch moet ik vast stellen dat in België het verzet tegen het generatiepact groter was als je naar de strijd kijkt ( het resultaat is mss voorlopig wel t zelfde maar toch ).
In België waren er meerdere (als ik mij niet vergis) algemene stakingen en een betoging in Brussel met 100.000. Is dat omdat - ondanks de leiding - de Belgische werknemers toch meer een traditie hebben van in vakbonden verenigd zijn ? Ik weet het niet.

Ik stel me tegenwoordig wel eens de vraag of we ons niet teveel op de politieke organisatie focussen, terwijl het eerste instrument van een arbeiders-beweging niet aanwezig is: een democratische vakbond. Niet dat ik oproep om nieuwe (linkse) vakbonden naast de bestaande op te richten, maar de strijd om de huidige vakorganisaties te bevrijden van haar leiding lijkt me een belangrijke strijd vandaag. Ook denk ik dat de samenwerking tussen de landelijke vakbonden prioriteit nummer 1 is. De heersende klasse heeft zich over de staatsgrenzen georganiseerd, de vakbeweging blijft achter.

Ik twijfel ook wel aan het heersende idee binnen mijn organisatie dat de natiestaat de ultieme organisatievorm voor de kapitalisten is. Er wordt gezegd in tijden van groei internationale samenwerking voor de burgerij makkelijk is, maar dat ze in tijden van crisis terug op de natiestaat vallen.

Dat kan mss zowel lijken als je bijvoorbeeld 1 geval bekijkt : neem nu de strijd v/d verschillende regeringen rond Opel bijvoorbeeld. Maar de algemene belangen van de burgerij worden toch overal verdedigd. En allianties tss landen verschillen van zaak tot zaak, dus lijkt me er toch een hogere macht aan t werk te zijn als puur het nationale belang.

Soit, het zijn maar wat ideeën. Ben eens benieuwd nr de reacties hier.

3)Over de millionairtaks campagne van pvda:

Het is inderdaad correct dat de PVDA de opportunistische koers is opgegaan. Een custom google-search leert me dat er op de site v/d miljonairstaks geen verwijzing nr socialisme en 1 verwijzing naar kapitalisme te vinden is. ( Die laatste wel op de homepagina ).

De manier waarop ze hun campagnes toont wel aan dat ze een moderne / traditionele partij willen zijn. De site en het campagne materiaal ziet er wel gelikt uit. Deze campagne en het idee van het wasmiddel vind ik wel wat minder, maar het beeld en hoordslogan van hun verkiezingscampagne vond ik wel heel sterk.

Binnen mijn organisatie merk ik echter vooral een groot "amateur-gehalte". Er wordt veel belang gehecht aan t inhoudelijk en het vormelijke wordt verwaarloosd. Uiteraard is het goed dat er wel over (veel over) inhoud gediscussieerd wordt maar de combinatie inhoud/vorm moet volgens mij een gezonde balans vormen terwijl bij ons en de pvda de balans eerder overhelt naar de ene of ander kant.
Ik heb het dan over het grafische, maar ook over het gebruik van sociale technologie ( interactie-mogelijkheden, gebruik van digitale sociale netwerken, ... ).

De eisen die daarachter de campagnes zitten/zaten waren wel al voor discussie vatbaar, maar die discussie wordt binnen de pvda met de basis ook niet gevoerd (eigen interpretatie, niet op basis van ervaringen binnen de pvda). Laat me 5 minuten uitleggen over een aantal van hun standpunten ( kiwi, 6% BTW op energie, GVHV ) en ik zal heel wat mensen , die niet zo geïnformeerd zijn ( pvda-leden of buitenstaanders ) kunnen overtuigen waarom een aantal standpunten discutabel zijn.
Ik vraag me ook af of de PVDA nu echt van plan is om de ene na de andere campagne te voeren zonder inhoudelijk inmenging v/d achterban en zonder enige kans op succes op vlak van electoraat of bewustzijnsverhoging? Dat lijkt me ook wel militante leden te kunnen verbranden, of zijn die zo overtuigd v/h gelijk v/d leiding (zonder dat die haar basis de kans geeft dingen te bediscussiëren) ?

Mjah het is volgens mij dus een bewuste keuze van de leiding om de basis niet massaal te betrekken bij de discussie en het democratische proces ; en om niet open te staan voor samenwerkingen en kritiek van radicaal linkse hoek.

Ik hoop dat dit niet te negatief overkomt naar pvda-leden, -sympathisanten ( ik krijg soms wel eens te horen dat ik en anderen binnen onze organisatie zich nogal negatief kunnen uitlaten over andere progressieven).

Soit , het zijn maar een paar bedenkingen. Ik hoop dat het nuttig was en mss zelfs kan bijdragen aan de discussie (hier of hierbuiten ).