Results 1 to 3 of 3
... που είναι η τάξη που θα ανατρέψει τον καπιταλισ_
Η Μαρξιστική θέση για το προλεταριάτο είναι ότι είναι ότι η ταξική του πάλη με την μπουρζουαζία θα οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού.
Γιατί η καπιταλιστική ανάπτυξη αυξάνει τον αριθμό του και η πίεση από τον ανταγωνισμό ( και την πτώση του κέρδους ) το εξαθλιώνει μέχρι που "δεν έχει να χάσει παρά μόνο τα δεσμά του".
Μετά από 150 χρόνια επαληθεύεται; Κατά ένα τρόπο ναι , παρόλο που κανείς δεν φαίνεται να σπάει τα δεσμά του.
Πράγματι αν δούμε τον αριθμό των μισθωτών επί του συνόλου του πληθυσμού έφτασε στα όρια του . Οι πρώην μικρέμποροι γίναν υπάλληλοι σουπερμάρκετ (αν και ως εξαίρεση στην Ελλάδα προτιμούν την εξαθλίωση του ελεύθερου επαγγελματία από αυτή του υπαλλήλου), οι αγρότες εξανεμίστηκαν σε επιδοτούμενους και εποχικούς εργάτες, οι μεσοαστοί γιατροί δικηγόροι είτε προλεταροποιήθηκαν είτε ξεπέσαν σε πλασιέ τον πολυεθνικών ...
Και όσο για οκτάωρα , αύξηση βιοτικού επιπέδου , συνταξιοδοτικά κτλπ ας μην τα σχολιάζουμε μεταξύ μας ως (ανύπαρκτες που είναι ) κατακτήσεις.
Αφού καλά τα είπε τι πάει στραβά!
Για να μην μακρηγορώ θα πάω κατευθείαν στο ανεπεξέργαστα συμπεράσματα μου.
Οι πραγματικοί προλετάριοι (ίσως επειδή ο καπιταλισμός ως εμπειρικό σύστημα βρίσκει πρακτικές λύσεις) έγιναν αλλοδαποί εργάτες που την καπιταλιστική τους εξαθλίωση την θεωρούν προσωπική επιτυχία (βλέπε Αμερικάνους ομογενείς ως παράδειγμα).
Οι υπόλοιποι ( πραγματικοί προλετάριοι ) κλείστηκαν σε τριτοκοσμικές εργατικές φυλακές , Κίνα , Ινδία , Πακιστάν ...
Και ο ανεπτυγμένος δυτικός καπιταλισμός και το εθνικό του προλεταριάτο (που όπως είπαμε πριν δεν έχει πλέον να χάσει πάρα μόνο τα δεσμά του) που είναι ;
Υποθέτω ότι η μπουρζουαζία απλά διατηρεί την θέση της διαχειριζόμενη το παγκοσμιοποιημένο πλέον κεφάλαιο της άλλα το εθνικό της προλεταριάτο εξαφανίστηκε μαζί με τα δεσμά του. Και στην θέση του έμεινε το λούμπεν προλεταριάτο , το υπηρετικό προσωπικό , η εργατική αριστοκρατία , οι δημόσιοι υπάλληλοί και οι μικροαστοί που ο "πονηρός" καπιταλισμός πριν να τους χάσει (προλεταριοποιώντας τους = εξαφανίζοντας τους ) ανακάλυξε τα ανοιχτά δάνεια τα κοινοτικά πλαίσια και το ΕΣΠΑ.
Νομίζω ότι είπα όσο πιο σύντομα μπορούσα , ότι είπα...τι έλεγα;
και τώρα το ζουμί ... που είναι η τάξη που θα ανατρέψει τον καπιταλισμό;
...έχω και άλλα για μετά τα σχόλια ( και ανάλογα με το περιεχόμενο τους).
Και μην με κατηγορήσετε για πεσιμιστή αντικομουνιστή κτλπ γιατί δεν ξέρω πως, άλλα ο καπιταλισμός έχει φάει τα ψωμιά του . Απλά ή διαλεκτική μου διορατικότητα έχει βραχυκυκλώσει.
Η δύναμη ενός διαλεκτικού υλιστή είναι να απαντά στα ερωτήματά του .
Είμαι κοντά στο να δώσω μια απάντηση , και θα το κανώ για όλους εσάς που όπως αντιλήφθηκα από το φοβερό ενδιαφέρων, σας έχει φάει η αγωνία.
... δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να ξέρετε όλοι την απάντηση και να με αφήνεται ελεύθερο στην ιδεολογική μου αναζήτηση να βρω απαντήσεις.
θέλω λίγες μέρες ακόμα να συ λογιστώ...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
δεν ξέρω αν η ερώτηση είναι σωστή , άλλα αφού δεν την αμφισβήτησε κανείς θα δώσω και την απάντηση , που και αυτή δεν είμαι σίγουρος ότι είναι η καλύτερη δυνατή...
... Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει...
...
υποθέτω ότι η προοδευτικότητα και η δυναμικότητα του προλεταριάτου ήταν ο ευσεβής πόθος του Μαρξ από την βιασύνη του να φτάσει στον κομμουνισμό.
Από τους κλασικούς Μαρξιστές κανείς δεν ήταν προλετάριος . Η επανάσταση του 17 θα έλεγα ότι στο όνομα του προλεταριάτου οι μη προλετάριοι καθοδηγητές με την χειραγώγηση της αγροτιάς πέτυχαν την δικτατορία του προλεταριάτου που φυσικά δεν ασκούσε το προλεταριάτο άλλα το "κόμμα του προλεταριάτου".
...
Δεν λέω ότι είναι κακό το προλεταριάτο δεν λέω ότι είναι αντιδραστικό απλά ότι δεν μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό.
Το προλεταριάτο είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του καπιταλισμού , είναι ο πιο πιστός ιδεολογικός μας σύμμαχος, είναι η πιο κερδισμένη τάξη από μια πιθανή ανατροπή του καπιταλισμού. Απλά δεν μπόρεσε στο παρελθόν και μάλλον ούτε στο μέλλον θα μπορέσει να ανατρέψει τον καπιταλισμό.
ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΠΙΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ.
Την απάντηση δεν θα την δώσει ο καπιταλισμός άλλα αυτό που αναμένουμε από την πτώση του.
Και αυτό που αναμένουμε από την πτώση του είναι η ολοκλήρωση του ανθρώπου ως άτομο και μέλος της κοινωνίας. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση , η πρόσβαση στις παροχές υγείας , η ελπίδα της αξιοποίησης της μέγιστης παραγωγικής δυνατότητας όλων άλλα και η απολαβή των καρπών της από όλους.
Οι περισσότεροι από εμάς δεν είναι προλετάριοι άλλα όλοι θέλουμε να ζήσουμε στον προλεταριακό παράδεισο της μετακαπιταλιστικής εποχής.
Αυτό που ενώνει τους σύγχρονους προλεταρίους με τους νικητές της μετακαπιταλιστικής εποχής είναι ότι χωρίς να ταυτίζονται , αποτελούν και οι δύο την παραγωγική δύναμη της κοινωνίας. Αυτό που τους χωρίζει είναι ότι οι πρώτοι είναι αδύναμοι οικονομικά , πολιτικά , κοινωνικά και παράγουν τόσα ώστε να υπάρχουν φτωχοί και πλούσιοι . Οι δεύτεροι είναι το παν.
