PvdA's (België) oplossing voor de crisis...

[Q]

Een stuk dat nu rondzoemt binnen Vecht voor je Recht is het PvdA "sociaal noodplan tegen de crisis". Ik heb het eens doorgenomen en gatverdamme zeg. Het is zo reformistisch als de pest (zwaar Keynesiaans) en wordt met geen woord gerept over een socialistisch alternatief. Een kort citaat:

Wie vertrekt van een sociale bekommernis, weet dat zowel een crisisnoodplan als een besparingsplan nodig is. De PVDA heeft die combinatie uitgewerkt, voor de twee plannen samen gaat het daarbij over 17 miljard. Elf miljard voor het sociaal noodplan en zes miljard voor een besparingsplan. Voor het sociaal noodplan is de baseline: meer leefbaarheid zorgt voor meer koopkracht zodat de gewone man de schok van de crisis kan opvangen. Voor het besparingsplan is de baseline: wie verantwoordelijk is voor de crisis en voor het tekort, betaalt het gat in de begroting.

Ik had nog kort even de hoop om iets van een socialistisch alternatief te lezen bij dit:

En we beperken ons tot de jaren 2010 en 2011. Daarna zullen andere structurele maatregelen moeten volgen.

Maar niks.

Is dit nou die geweldige ontwikkeling die de PvdA door maakt waar een paar maanden geleden op dit forum zo hard over werd gesproken - de ontwikkeling naar een zwak reformistische partij die "aanvaardbare" oplossingen aandraagt?

[Tower of Bebel]

Ik heb niet alles gelezen - daar heb ik geen tijd voor -, maar er is op zich niets mis met eisen die "aanvaardbaar" zijn. Het probleem ligt bij de 'methode' die daar achter schuil gaat. Het is zo dat een programma dat zich beperkt tot het belasten van de hoge fortuinen geen duidelijkheid creëert met betrekking tot de eigenlijke oorzaken van de kapitalistische crisis. En zo kom je toch mooi weer bij reformisme terecht.

En dan is er natuurlijk opnieuw de kwestie van het Kiwimodel.

[Das war einmal]

Is dit nou die geweldige ontwikkeling die de PvdA door maakt waar een paar maanden geleden op dit forum zo hard over werd gesproken - de ontwikkeling naar een zwak reformistische partij die "aanvaardbare" oplossingen aandraagt?

Nou nou is dat niet een beetje een voorbarige conclusie? Tijdens 26 september demonstreerde iedereen met ongeveer dezelfde 'Keynesiaanse' oplossing 'Laat de rijken de crisis betalen' volgens mij is dit voorstel ongeveer hetzelfde. Maar dat maakt niet gelijk de hele beweging een 'zwak reformistische partij'.

[Snakes]

Nou nou is dat niet een beetje een voorbarige conclusie? Tijdens 26 september demonstreerde iedereen met ongeveer dezelfde 'Keynesiaanse' oplossing 'Laat de rijken de crisis betalen' volgens mij is dit voorstel ongeveer hetzelfde. Maar dat maakt niet gelijk de hele beweging een 'zwak reformistische partij'.

De 2e quote die Q plaatst, getuigt van een reformistische aanpak. Ze stellen enkele maatregelen voor ( die op zich te verdedigen zijn zoals bv hun miljioenairstaks) maar schuiven de structurele ( revolutionaire ) veranderingen door naar de lange termijn. Het lijk wel heel hard op de retoriek van de Spa ( het gaat wel degelijk over de Belgische situatie ) die socialistische hervormingen naar de lange termijn doorschuiven.

En wat is er Keynesiaans aan de slogan laat de rijken de crisis betalen?

[Tower of Bebel]

Daarnaast is er een besparingsplan om het gat in de begroting weg te werken.
Het tekort kan niet onbeperkt oplopen. Het kan in stappen afgebouwd worden.
In ons besparingsalternatief gaan we niet verder dan wat de regering voorstelt.
En we beperken ons tot de jaren 2010 en 2011. Daarna zullen andere structurele
maatregelen moeten volgen.

Het uitgangspunt van de combinatie sociaal noodplan-besparingsplan is: het
sociaal noodplan kan zorgen voor de financiering van meer tewerkstelling en voor
de herfinanciering van de sociale zekerheid en van het onderwijs. Dat zal indirect
extra geld in de staatskas brengen. Een terugverdieneffect.

De uitgaven voor de sociale zekerheid:
gezondheidszorg: 23 miljard
privépensioenen (privésector en zelfstandigen): 22 miljard
werkloosheid: 15 miljard
andere (kinderbijslag, invaliditeit,…): 4 miljard

Men kan begrijpen dat met de crisis en de vergrijzing, de begroting van de sociale
zekerheid moet stijgen en niet aan banden gelegd. Het tekort in de begroting van
de sociale zekerheid is hoofdzakelijke te wijten aan de gestegen uitgaven voor
werkloosheid en technische werkloosheid en door de stijging van de uitgaven
voor gezondheidszorgen (gevolg van de vergrijzing). Dat tekort zal nog toenemen.

Ik kan begrijpen welk positief effect dit heeft op de vooruitzichten voor de arbeidersbeweging in België. Het breekt alvast met de logica dat "het minste kwaad" de beste keuze is. Maar opnieuw: het hele document is zuiver de uitwerking van één bepaalde economische minimumeis (alhoewel ik reservaties heb t.o.v. het kiwimodel). Namelijk (in de vorm van een slogan): laat de rijken de crisis betalen. Met het oog op wat het eigenlijke programma zou moeten zijn blijft dit een beperkte bijdrage.

In het hele programma komt er bijvoorbeeld nog de afschaffing van staatsschuld bij kijken!

[Honggweilo]

en als de LSP heet zou voor stellen was het een "minimumprogramma" ?

Lees Marxistische Studies "De Systeemcrisis" (die Egbert Scheleberg nota bene aanraad) voordat je met persberichten over kortlopende voorstellen de PVDA-b weer gaat wegzetten als "keynesiaans en reformistisch" , dat verhaal kennen we nu wel.

[Tower of Bebel]

en als de LSP heet zou voor stellen was het een "minimumprogramma" ?

Verduidelijk?

Lees Marxistische Studies "De Systeemcrisis" (die Egbert Scheleberg nota bene aanraad) voordat je met persberichten over kortlopende voorstellen de PVDA-b weer gaat wegzetten als "keynesiaans en reformistisch" , dat verhaal kennen we nu wel.

Marxistische Studies :: De systeemcrisis

De crisis brengt heel wat zekerheden aan het wankelen. Marx, die eerst aan de universiteiten verbannen werd, maakt vandaag dankzij de crisis een opgemerkte comeback. Zelfs (of moeten we zeggen vooral) economen in volle ontreddering herontdekken hem.

Sommigen waren hem nooit vergeten. De marxistische econoom Henri Houben wijst er sinds de crash van de informaticazeepbel in 2001 voortdurend op hoe dat internationale economische systeem steeds kwetsbaarder wordt. Hij laat zien dat de Verenigde Staten geen manoeuvreerruimte meer hebben en dat een nieuwe crash, met op zijn minst de omvang van 1929, niet meer te vermijden is. Samen met Jo Cottenier ontrafelt hij de huidige crisis die er al vijfendertig jaar zit aan te komen. Hij toont aan dat we hier te maken hebben met een echte “systeemcrisis”, die haar wortels heeft in het functioneren zelf van het kapitalisme.

François Ferrara analyseert de groeiende rol van het krediet en hoe dat tot tweemaal toe de werknemers in de zakken zit.

In zijn bijdrage over de staatstussenkomst neemt Herwig Lerouge de bijtende kritiek van de aanhangers van de vrije markt onder de loep. Die aanhangers hebben nu plots de voordelen van nationaliseringen ontdekt, en ze pompen zelfs geld in de banksector waarmee ze een soort van “socialisme voor de rijken” scheppen.

Het socialisme als wisseloplossing voor het kapitalisme. Het wordt door de nieuwe modemarxisten maar al te graag vergeten, maar het is wel de kern van hetgeen de vier auteurs te vertellen hebben. Dit nummer van Marxistische Studies spoort aan om de echte Marx te (her)ontdekken.

Ik heb niet bepaald zin dat ding aan te schaffen. Maar ik ga ervan uit we er allemaal mee akkoord kunnen gaan (met de inhoud)?

[Q]

(die Egbert Scheleberg nota bene aanraad)

Dat Egbert het aanraadt wil niet zeggen dat het dan ook geweldig is. Hij linkt wel vaker naar PvdA-b artikels. Ik zie dat zelf als een zwak punt van hem, maar ieder het zijne.

voordat je met persberichten over kortlopende voorstellen de PVDA-b weer gaat wegzetten als "keynesiaans en reformistisch" , dat verhaal kennen we nu wel.

Welke persberichten?