O Μαρξισμός μας πρόσφερε τα εργαλεία της ανάλυσης των κοινωνικών σχέσεων ανά πάσα χρονική στιγμή. Δημιουργήθηκε, επικράτησε και υπάρχει ακόμα ως "επιστημονικός σοσιαλισμός". Το δίλημμα Μαρξισμός και σύγχρονος καπιταλισμός δεν υπάρχει επειδή ο Μαρξισμός είναι διαλεκτικός άρα εφαρμόσιμος και επίκαιρος όποια κοινωνική αλλαγή και να συντελεστεί. Το πρόβλημα στον σύγχρονο καπιταλισμό δεν το έχει ο Μαρξισμός άλλα όσοι προσπαθούν με συνταγές άλλων (Στάλιν Τρότσκι Ρόζα Λένιν ...) να αναγνωρίσουν το τώρα. Αυτοί ήταν καλοί ("...") στην εποχή τους. Ο Μαρξιστής πρέπει να αναλύει και να προτείνει έτοιμος να αναθεωρήσει και να παραδεχτεί σφάλματα ανά πάσα στιγμή.Οτιδήποτε άλλο είναι μη διαλεκτικό άρα και μη Μαρξιστικό.
Και για να σας προλάβω δεν θεωρώ τον εαυτό μου ισάξιο αναλυτή με τους προαναφερόμενους (αν και τον θεωρώ "ίσο"
) και για αυτό και συζητώ μαζί σας ... ψάχνωντας την άκρη.
Και όσο για τον Στάλιν δεν μπορώ να κρίνω την εποχή του (αν και κρίνω αυτόν) άλλα μετά από αυτόν το "οικοδόμημα" του κράτησε μισό αιώνα . Και παρόλι την παντοδυναμία του μπήκε στην άκρη όταν δεν ήταν χρήσιμος χωρίς να χρειαστεί να τον φάνε. Είμαι προβληματισμένος με τον κύριο όπως και με την κριτική που τρώει (αφού ήταν τέτοιο γουρούνι και καταχαράκωσε τον σοσιαλισμό γιατί ακόμα τέτοιο μίσος εναντίων του από τα καπιταλιστικά γουρούνια!). Απλά ακόμα δεν είμαι σίγουρος αν ήταν χειρότερος του Λενιν ή του Τρότσκι ...
Όσο για τη ΕΣΣΔ πήγε στραβά από την αρχή χειροτέρεψε έπι Στάλιν τελμάτωσε επί Μπρέσνιεφ και τα υπόλοιπα είναι γνωστά (... όχι ότι αυτό είναι ανάλυση) άλλα παρόλα αυτά μετά από αυτήν κανεις (ζωντανός) Μαρξιστής δεν είναι ίδιος (ότι δεν σε σκοτόνει σε κάνει πιο δυνατό
).
Επανέρχομαι ... το πρόβλημα του Μαρξισμού είναι πόσοι Μαρξιστές υπάρχουν σήμερα και όχι πόσοι υπήρχαν και ο σύγχρονος καπιταλισμός είναι πιο περίπλοκος όσο ήταν και πριν 200 χρόνια (και δεν έχει κανένα σοσιαλιστικό προσωπείο... εκτός αν θεωρεί κανείς σοσιαλιστικό προσωπείο τον Γιωργάκη την σοσιαλιστική διεθνή και το Σουηδικό μοντέλο
).