Originally posted by
[email protected] 29, 2007 08:12 pm
Kwam ik even een standpunt van de IKS over bedrijfsbezetting tegen:
Het is een typisch anarchistische illusie te denken dat de arbeidersklasse, als onderdrukte en uitgebuite klasse, economische verworvenheden kan opbouwen binnen het kapitalisme en dus binnen het kapitalisme ‘kommunistische’ eilanden kan scheppen. Zelfbeheer kan er enkel toe leiden dat de arbeiders zichzelf uitbuiten, zelfbeheer is immers onderworpen aan de verstikkende concurrentiewetten binnen het kapitalistisch systeem. Er is geen sprake van een voorbeeldfunctie, van een alternatief die de arbeidersklasse kan bevrijden;
- Wat zijn de centrale wapens van de arbeidersklasse als zij op eigen terrein wil strijden? Het zijn de uitbreiding van de strijd naar andere bedrijven en sectoren door het organiseren van de solidariteit, het zelf onder controle houden van de strijd door algemene vergaderingen, comités, afzetbare afgevaardigden;
- Een der belangrijkste voorbeelden was dat van 1905 in Rusland en recenter dat van de arbeidersstrijd in 1980 in Polen, toen de arbeiders de officiële vakbonden volkomen aan de kant zetten en hun strijd organiseerden en centraliseerden via dagelijkse algemene vergaderingen, met verkozen en afzetbare afgevaardigden. Toen werd ook een deel van de productie terug op gang gebracht, maar louter in functie van de behoeften van de strijd;
tja, het is natuurlijk niet hetzelfde als de groote revolutie, maar ik vind het een prachtig voorbeeld van arbeidersemancipatie. Geen hooggestemde idealen, maar heel praktisch een oplossing zoeken voor probelemen waar het kapitalisme geen antwoord op heeft en zo langzaamaan werken aan een communistische samenleving.
Het heeft inderdaad iets anarchistisch, want het is niet centraal gepland, het zijn de werknemers die het lot in eigen handen nemen.
Ik kan ongelooflijk blij worden van dit soort berichten :)