Originally posted by Autonome-Antifa+July 15, 2007 04:40 pm--> (Autonome-Antifa @ July 15, 2007 04:40 pm)
[email protected] 15, 2007 02:54 pm
Wil je a.u.b geen voornamen van CJB'ers op internet zetten? -_- Sommige mensen zijn op hun privacy gesteld
Beter is nog helemaal geen voor namen op internet te zetten. [/b]
Er is geen probleem met voornamen op revleft, enkel met volledige namen en andere ID gegevens die de persoon traceerbaar maken.
Mijn stelling: De culturele revolutie was een groot voorbeeld voor de Communistische beweging wereldwijd.
Hier een stuk tekst over de Chinese volksrepubliek op marxisme.net:
De nationalistische rivaliteit, inherent aan het stalinisme, leidde later tot een breuk tussen Moskou en Mao. De Sovjet-bureaucratie haalde de woede van Peking op zich toen het in een poging om tot akkoorden te komen met het imperialisme overging tot een zacht standpunt tegenover het regime van Tsjang Kai-shek in Taiwan - het regime dat toen door de imperialisten en de VN werd erkend als de "officiële" Chinese regering. Mao haalde zich de woede van Moskou op de hals toen hij weigerde toe te geven op punten zoals het conflict tussen China en India, het regime in India werd door Moskou als "progressief" bestempeld. In 1962 was er een grensconflict tussen China en India. Die tegenstellingen bevestigen het fundamenteel nationaal karakter van het stalinisme - de heersende elites verdedigen enkel hun eigen macht, prestige en privileges.
Hierdoor konden China en de Sovjetunie nooit ten volle gebruik maken van een echte samenwerking tussen beide landen. Aangezien dit niet lukte, ondernam Mao een aantal wanhopige pogingen om de Chinese samenleving sneller te ontwikkelen. Deze bureaucratische avonturen - de "Grote Sprong Voorwaarts" eind jaren 1950 en de zogenaamde "Culturele Revolutie" in de jaren 1960 - eindigden allemaal op rampzalige wijze.
en hier een stuk van socialist alternative:
The next article was written at the height of the events known as the 'Cultural Revolution'. These events were neither cultural nor a revolution. Their aftermath demonstrated how, under pressure, sections of the bureaucracy will zigzag between reform and repression, even striking blows at other wings of the bureaucracy itself. They will at times speak in very radical terms, but then will always move back to reassert control once a movement threatens to get out of control.
The final item is an extract from a longer review written by Lynn Walsh in 1986 which explains the post-cultural revolution maneuverings within the bureaucracy which led to Deng Xiaoping consolidating his position.
The ruling bureaucracy will maneuver, at times make concessions, it will do anything except allow the working class to rule society. It is from this that the tasks today flow - of the need for a political revolution to overthrow the bureaucracy. In 1917 Lenin, leader of the Russian revolution, outlined the fundamental conditions for the inception of workers' democracy which is the basis for the socialist transformation of society:
all officials to be elected and subject to immediate recall
no official to earn more than a skilled worker
workers to rotate administrative duties, to combat the growth of a bureaucratic caste
no standing army but an armed people
None of these conditions exist in China, the USSR or other Stalinist states. They remain the central objectives of the political revolution to end bureaucratic rule and establish workers' democracy in these countries.
Today Marxists also call for:
An end to the one party state, for the freedom to form political parties
for the formation of independent trade unions and democratic workers' parties
EDIT: Toevoeging van het onderstaande (natuurlijk niet van socialist alternative):
In China is het socialisme 50 jaar geleden begonnen, sindsdien heeft het land glorieuze prestaties geleverd, maar soms ook misstappen begaan en zelfs te lijden gehad van grote periodes van achteruitgang, zoals tijdens de 'Culturele Revolutie'. Na de derde Plenaire Vergadering van het Elfde Centraal Comité van de CPC hebben de Chinese communisten een juiste samenvatting gemaakt van historische ervaringen, het marxisme geïntegreerd met Chinese nationale omstandigheden en de tweede grote stap gemaakt in de ontwikkeling van het marxisme door het marxisme van het hedendaagse China te creëren: de theorie van Deng Xiaoping.
en Rolf Berthold (DDR)
Het uitroepen van de Volksrepubliek in 1949 was van groot belang voor Azië en voor de wereld. We mogen nooit vergeten dat we in China tussen 1949 en nu spreken over een kwart tot eenderde van de wereldbevolking. De communistische partij (CPC) heeft tussen 1957 en 1978 fouten gemaakt waardoor ze, in de Culturele Revolutie bijvoorbeeld, bijna al haar verwezenlijkingen verspeelde. De gecorrigeerde koers sinds 1978 bracht daarentegen een voortdurende ontwikkeling met een gemiddelde jaarlijkse groei van negen procent, een steeds stijgend levensniveau. Het land is nu in absolute cijfers de zesde economie met de vijfde grootste buitenlandse handel, wat we natuurlijk moeten relativeren door rekening te houden met de omvang van de bevolking. De spectaculaire groei op gebieden zoals huisvesting en telecommunicatie geeft aansprekende voorbeelden van de toenemende welvaart.