Originally posted by
[email protected] 10, 2007 05:54 pm
permanente revolutie.
Het enige verschil tussen 1e en 3e wereldlanden is dat er in 3e wereldlanden waarschijnlijk nog een staat nodig is (dus de socialistische overgangsfase) en dit in 1e weredlanden door de hoogontwikkelde communicatie technologie (en de economie in zn algemeenheid) compleet overbodig is.
Mja, hier ben ik het toch niet mee eens. Ook in zogenoemde 1e wereldlanden is er een ongelijkheid in materiële middelen (duh) onder de bevolking. Wil je die ongelijkheden oplossen moet je de productie dus verhogen, technologie speelt hierin inderdaad een vitale rol.
Ook denk ik niet dat mensen "opeens" het licht zien en overschakelen van een kapitalistisch individualistisch egoïsme gericht op carrieremakerij en geluk zoeken in geld naar een communistisch bewustzijn waarin men beseft dat iedereen zichzelf volledig kan ontplooien maar altijd onderdeel uitmaakt van een groter geheel en door zelf te streven naar geluk en voldoening men de omgeving ook verderhelpt en andersom. Kortom, ook op cultureel gebied zie ik een transitionele fase als noodzakelijk, ook in 1e wereldlanden.
Hoe zit het dan op politiek vlak? Zullen mensen opeens de sprong kunnen maken van vrijwel geen verantwoordelijkheid naar alle verantwoordelijkheid voor de samenleving? Ik zie hierin juist een belangrijke rol weggelegd voor de arbeidersstaat (ik weet, vieze term) bestaande uit sovjet democratie waarin de taken van de revolutie (buiten de socialistische taken, is er natuurlijk altijd de belangrijke taak van het elimineren van de bourgeoisie als klasse) met de openheid van directe democratie en de efficiëntie van enig centralisme (waar dat nodig geacht of logisch gevonden wordt) voltooid kunnen worden. Het beste van beide werelden. De arbeidersstaat is natuurlijk ook een typisch kenmerk van socialisme.
Kortom: kunnen we in één klap komen tot communisme, zelfs al zijn we het verst ontwikkelde 1e wereld land? Nee. De verschillen zullen uiteraard (bij lange na) niet zo groot zijn als die binnen een ontwikkelingsland en de socialistische fase zal daarom ook (veel) korter duren, maar hij is desalniettemin niet simpelweg over te slaan.
Maar even terugkomend op het onderwerp van deze draad: de permanente revolutie is een theorie die vooral op een ontwikkelingsland slaat waarin de progressieve taken van de bourgeoisie (nationaliteitsvraagstuk, grondkwestie, etc) gecombineerd worden met de socialistische taken.