Socialistische Kranten

[Comrade #138672]

Zijn er naast De Socialist (van http://socialisme.nu) nog Socialistische kranten o.i.d. in Nederland? Ik vind hem wel goed (ik krijg hem nu iedere maand), maar ik zou graag nog wat aanvulling hebben.

Weten jullie iets?

[bad ideas actualised by alcohol]

Je kan de verschillende partijen langs gaan, de meeste brengen om de zoveel tijd wel iets uit. Volgenmij had Q een link naar en lijst met alle partijen in Nederland in zijn signature.

Internationaal is de Weekly Worker van de CPGB wel interessant.

[Q]

Inderdaad, zie mijn signature (de websites link dus).

[bad ideas actualised by alcohol]

Inderdaad, zie mijn signature (de websites link dus).

Ik bedoelde die daarnaast (rechts), omdat de meeste partijen wel een krant hebben, maar fair enough.

[Q]

Ik bedoelde die daarnaast (rechts), omdat de meeste partijen wel een krant hebben, maar fair enough.

Uh, ja, die ook inderdaad :D

[Domela Nieuwenhuis]

Ik ben bang dat ik een beetje sociaal-democratisch overkom, maar ik vind Spanning van de SP wel interresant. De blaadjes die de SP uitbrengt zijn hier (http://issuu.com/webmastersp/docs) gratis te lezen.

Wat ik al zei, het is niet gespitst op het communisme of anarchisme, maar meer op het socialisme in een kapitalistische wereld.

[Q]

Ik ben bang dat ik een beetje sociaal-democratisch overkom, maar ik vind Spanning van de SP wel interresant. De blaadjes die de SP uitbrengt zijn hier (http://issuu.com/webmastersp/docs) gratis te lezen.

Wat ik al zei, het is niet gespitst op het communisme of anarchisme, maar meer op het socialisme in een kapitalistische wereld.

De Spanning is als "wetenschappelijke publicatie" totaal niet serieus te nemen en heeft alleen dat predikaat omdat er subsidie vanaf hangt. Maar het is inderdaad, in relatieve zin, een kwalitatief hoogstaande publicatie.

Dat zegt echter meer over het dieptrieste niveau van revolutionair links :(

[Comrade #138672]

Bedankt allemaal. Stiekem had ik gehoopt op meer revolutionaire kranten, maar die zijn er blijkbaar gewoon niet.

[Ravachol]

Wat is er zo hoogstaand aan het 13-in-een-dozijn gelul uit Spanning wat afkomstig lijkt van een paar eerstejaars politicologie geblabla?

Ik blader de online versie van de december issue 2012 even door en het is niks dan 'cooperaties dit dat', 'de sp en het nederlandse bedrijfsleven hebben elkaar heel wat te bieden', 'sterke ondernemingsraden' en ander kotswaardig gelul wat de klok slaat..

[Domela Nieuwenhuis]

Wat is er zo hoogstaand aan het 13-in-een-dozijn gelul uit Spanning wat afkomstig lijkt van een paar eerstejaars politicologie geblabla?

Ik blader de online versie van de december issue 2012 even door en het is niks dan 'cooperaties dit dat', 'de sp en het nederlandse bedrijfsleven hebben elkaar heel wat te bieden', 'sterke ondernemingsraden' en ander kotswaardig gelul wat de klok slaat..

Het is niet revolutionair links, maar dat staat ook al in de inleiding van dat nummer.
Toch denk ik dat het op de korte termijn wel handig kan zijn om cooperaties te beginnen. Het laat het grote volk wennen aan het idee van arbeider-geleide bedrijven en directe democratie. Het kan zomaar een eerste stap zijn naar anarcho-syndicalisme.

Voor de lange termijn ben ik uiteraard nog steeds voor een revolutie en het bijbehorende einddoel.

[Ravachol]

Toch denk ik dat het op de korte termijn wel handig kan zijn om cooperaties te beginnen. Het laat het grote volk wennen aan het idee van arbeider-geleide bedrijven en directe democratie.


Wat hebben arbeider-geleide bedrijven te maken met communisme? Cooperaties zijn hoogstends handig als je de directe druk van een baas wat wilt verlichten, verder is het niks anders dan uitbuiting in zelfbeheer. Cooperatieven zijn leuk totdat je er in een werkt (http://libcom.org/library/f-cked-dildo-shop-zoe-noe), het is niet meer of minder kapitalistisch dan willekeurig welk bedrijf. Ik dacht dat dat debat samen met Proudhon wel begraven was, maar het lijkt toch vaak opgegraven te worden door mensen die wanhopig 'realistische' blauwdrukken willen wat uiteindelijk gekneuter in de marge blijft. Feit blijft dat cooperatieven net als welke andere
vorm van bedrijfsvoering onder het kapitaal gebonden blijven aan de wetmatigheden van markt, kapitaal, concurrentie en fragmentatie over diverse bedrijven. Daarbij opereren ze gewoon minder efficient vanuit kapitalistisch oogpunt dan een 'traditioneel' bedrijf, tenzij er een laag ideologische verf overheen gegoten wordt en men aankomt met zaken als 'als we allemaal "vrijwillig" onze lonen laaghouden, kunnen we de concurrentiedruk echt wel aan en zetten we een voorbeeld!'.

Tekenend is het 'lichtend' voorbeeld voor cooperatieve fetisjisten Mondragon, een grote cooperatieve bedrijvenfederatie die zich uiteindelijk gedraagt zoals willekeurig welk bedrijf, inclusief stakingsbrekende praktijken: http://libcom.org/news/go-slow-strike-fagormastercook-mondragon-capital-group-25012011

Sterker nog, vanwege de identificatie van arbeiders met hun werkplek werden cooperatieven in recente jaren aangeprezen door de Britse conservatieven (waaronder door David Cameron en zijn 'Big Society' gezeik): http://libcom.org/library/co-operatives-all-together

Zie ook dit debat: http://libcom.org/library/co-ops-or-conflicts

Sterker nog, het grootste en langdurendste historische voorbeeld van zelfbeheer onder kapitalisme, de Lip fabriek in Frankrijk, was een regelrecht debacle in de marge, zie deze historische tekst daarover: http://libcom.org/library/lip-and-the-self-managed-counter-revolution-negation



Het kan zomaar een eerste stap zijn naar anarcho-syndicalisme.


Anarcho-Syndicalisme is een strategie om libertair communisme te bereiken, geen samenlevingsvorm. Het is een strategie gebaseert op het vormen van bottom-up sectorale, federatieve vakbonden die stapsgewijs aan invloed winnen op de werkvloeren en in de wijken om vervolgens via de algemene staking die werkplekken over te nemen, dat is anders dan de cooperatieve beweging die kapitalisme onder zelfbestuur in het hier en nu voorstelt.

Maar anarcho-syndicalisme interesseert me niet zoveel en is in mijn ogen eerlijk gezegd een fossiel.



Voor de lange termijn ben ik uiteraard nog steeds voor een revolutie en het bijbehorende einddoel.

Iets waar cooperatieven niet aan bijdragen (of per se aan af doen). Het is een manier van opereren onder kapitalisme, niks meer niks minder. Met een revolutionair perspectief heeft het niks van doen, au contraire.

[Domela Nieuwenhuis]

Tekenend is het 'lichtend' voorbeeld voor cooperatieve fetisjisten Mondragon, een grote cooperatieve bedrijvenfederatie die zich uiteindelijk gedraagt zoals willekeurig welk bedrijf, inclusief stakingsbrekende praktijken: http://libcom.org/news/go-slow-strike-fagormastercook-mondragon-capital-group-25012011


Ik ben bekend met de Mondragon-cooperatie. Het is inderdaad een aanfluiting aan het worden. Het streven naar winst wordt steeds groter en ik vind het vooral stuitend dat slechts 40% mede-eigenaar is. Juist het principe dat iedereen mede-eigenaar is kan de grote kracht zijn van een cooperatie.
Maar dat wordt ook duidelijk in het artikel in Spanning gezegd. Er zijn pluimen, maar zeker ook kritieken.




Sterker nog, vanwege de identificatie van arbeiders met hun werkplek werden cooperatieven in recente jaren aangeprezen door de Britse conservatieven (waaronder door David Cameron en zijn 'Big Society' gezeik): http://libcom.org/library/co-operatives-all-together

Zie ook dit debat: http://libcom.org/library/co-ops-or-conflicts

Sterker nog, het grootste en langdurendste historische voorbeeld van zelfbeheer onder kapitalisme, de Lip fabriek in Frankrijk, was een regelrecht debacle in de marge, zie deze historische tekst daarover: http://libcom.org/library/lip-and-the-self-managed-counter-revolution-negation


Ik geloof dat ik niet helemaal door heb waar je hier mee naartoe wilt.
Dat conservatieven enthousiast zijn over cooperaties is vreemd, maar op zich niet erg. Pas als cooperaties uit de hand lopen en gaan fungeren vanuit kapitalistisch oogpunt wordt het een ramp.




Maar anarcho-syndicalisme interesseert me niet zoveel en is in mijn ogen eerlijk gezegd een fossiel.


Kijk, anarcho-syndicalisme is ook niet mijn ding, maar elke vorm van anti-kapitalsime is een beter uitgangspunt dan waar we nu zijn.


Maar als je zo tegen cooperaties bent, wat stel jij dan voor om nu te doen? We hebben een keuze: we blijven net zolang zeiken en zeuren tot het volk vanzelf geemancipeerd raakt, of we pakken aan wat we kunnen en proberen beetje bij beetje de mindset te veranderen.
Het hoeft niet meteen het doel te zijn, het mag zeker ook de weg ernaartoe zijn.

Laten we wel eerlijk zijn; Nederland is verder dan ooit van een revolutie verwijderd.

[Ravachol]

Ik ben bekend met de Mondragon-cooperatie. Het is inderdaad een aanfluiting aan het worden. Het streven naar winst wordt steeds groter en ik vind het vooral stuitend dat slechts 40% mede-eigenaar is.


Het streven naar winst is bittere noodzaak voor iedere economische operatie onder het kapitalisme. Dat is de aard van een cooperatie en als dat niet het geval is zullen ze spoedig ontdekken dat ze of gereduceerd worden tot non-profit liefdadigheidsorganisatie of simpelweg kopje onder gaan op de markt.



Juist het principe dat iedereen mede-eigenaar is kan de grote kracht zijn van een cooperatie.

Omdat? Wat maakt het uit of iedereen 'mede-eigenaar' is van een kapitalistisch bedrijf of niet?



Maar dat wordt ook duidelijk in het artikel in Spanning gezegd. Er zijn pluimen, maar zeker ook kritieken.


Welke pluimen zijn relevant voor communisten?



Ik geloof dat ik niet helemaal door heb waar je hier mee naartoe wilt.
Dat conservatieven enthousiast zijn over cooperaties is vreemd, maar op zich niet erg. Pas als cooperaties uit de hand lopen en gaan fungeren vanuit kapitalistisch oogpunt wordt het een ramp.


Wanneer fungeren cooperaties niet vanuit kapitalistisch oogpunt dan? Ik ken geen voorbeelden en zie ook niet hoe dat mogelijk is onder het kapitalisme en dat is precies het probleem. Het is niet vreemd dat conservatieven hier enthusiast over zijn, iedere mogelijkheid om mensen te binden aan de reproductie van de kapitalistische economie, of dat nu is door enthusiaste ideologie in de vorm van een cooperatief 'we are all in this together' gevoel of whatever is niet relevant.

Het zal zeker aangenamer werken zijn (tot op zekere hoogte) in een klein cooperatief dan in menig ander klein bedrijf, maar het blijft niks anders dan een specifieke vorm van leven in een kapitalistische maatschappij die niks van doen heeft met het revolutionaire project.



Kijk, anarcho-syndicalisme is ook niet mijn ding, maar elke vorm van anti-kapitalsime is een beter uitgangspunt dan waar we nu zijn.


En wat geeft je het idee dat anarcho-syndicalisme als strategie de potentie heeft om vandaag de dag relevant te zijn op het revolutionaire toneel? Er is een heel scala aan revolutionaire ideologieen en identiteiten en die simpelweg promoten brengt een andere wereld niet dichter bij hoor.



Maar als je zo tegen cooperaties bent, wat stel jij dan voor om nu te doen?


Dat hangt volledig af van je situatie en leven, kan ik niet echt voor je voorschrijven lijkt me. Je leven leiden en zoveel mogelijk terrein terugpakken op het kapitaal als mogelijk binnen je eigen context zonder de illusie te hebben dat dit de 'revolutionaire morgen' al te veel dichterbij brengt. Het revolutionaire milieu is zo ontzettend klein en het internationale proletariaat is zo enorm versplinterd en vervreemd dat de 1001 illusies van allerlei linkse projecten, activisten en 'bewegingen' vooral een marathon richting de burnout zijn.

Er is van alles wat we kunnen doen om miniscule steentjes in het water te werpen en dat hangt volledig van de specifieke context af, maar een ding staat vast en dat is dat er niet zoiets is als een 'revolutionaire beweging' op dit moment en dat de rollenspellen van diverse groepjes en partijtjes daar niks aan gaan veranderen. Laten we die illusie dan ook richting de prullenbak verwijzen en nuchter naar de situatie kijken, waar interventie mogelijk is en zin heeft en vooral ons eigen leven als uitgangspunt nemen.



We hebben een keuze: we blijven net zolang zeiken en zeuren tot het volk vanzelf geemancipeerd raakt, of we pakken aan wat we kunnen en proberen beetje bij beetje de mindset te veranderen.


Ik denk dat het hele project van 'consciousness spreading' sowieso een doodlopend spoor is (en erg idealistisch bovendien, alsof ideeen de wereld in beweging zetten). Het prediken van het revolutionaire evangelie is niet wat de grondvesten van de maatschappij gaat laten schudden, dat dat duidelijk is.

Ik zou de volgende tekst ter harte nemen: http://libcom.org/library/nihilist-communism-monsieur-dupont ik ben het verre van eens met de gehele inhoud maar het is een gezond tegengif tegen het activistische denken dat we slechts 'nog een keer, maar harder moeten proberen' of dat we 'bewustzijn' moeten verspreiden.

Verder snap ik niet hoe a) cooperatieven de 'mindset' veranderen b) hoe de verandering van die mindset de kapitalistische verhoudingen opheft en de beweging richting het communisme maakt c) hoe de reproductie van kapitalistische verhoudingen en vormen, zoals de cooperatieve vorm, het kapitalisme ondermijnen in plaats van in stand houden



Het hoeft niet meteen het doel te zijn, het mag zeker ook de weg ernaartoe zijn.


Cooperatieven zijn alleen niet de weg er naar toe. Zelfs al was 'mindsetverandering' een strategisch nuttige weg, cooperatieven hebben niks van doen met de communistische tendens.



Laten we wel eerlijk zijn; Nederland is verder dan ooit van een revolutie verwijderd.

Dat weet ik niet per se, ik denk dat het conceptualiseren van hoe 'ver' we van een 'revolutie' verwijderd zijn in de context van 1 land uberhaupt een rare stelling is. Nuchter en cynisch bekeken lijkt ecologische ineenstorting een realistischer scenario binnen de komende 50 jaar dan wat dan ook maar ach revolutionair koffiedik kijken is zelden succesvol geweest dus 'time will tell' lijkt me.

[Domela Nieuwenhuis]

Het streven naar winst is bittere noodzaak voor iedere economische operatie onder het kapitalisme. Dat is de aard van een cooperatie en als dat niet het geval is zullen ze spoedig ontdekken dat ze of gereduceerd worden tot non-profit liefdadigheidsorganisatie of simpelweg kopje onder gaan op de markt.


Ben ik het niet mee eens. Je gaat ervan uit dat er twee opties zijn: winst maken of communisme. Je kunt ook op non-profit-basis te werk gaan. Als je ervoor zorgt dat de inkomsten gelijk zijn aan het bedrag dat de basismaterialen kosten plus het bedrag wat 'nodig' is om iedere werknemer/eigenaar een fatsoenlijk/goed leven te geven. Heb je 'winst', dan investeer je dat in betere machines of scholing oid, je verlaagt je prijzen, of je geeft iedere werknemer een extraatje. Winst maken hoeft geen doel te zijn.

Toch zijn wij beiden van mening dat dat nog ver van communisme ligt.




Omdat? Wat maakt het uit of iedereen 'mede-eigenaar' is van een kapitalistisch bedrijf of niet?


Van een kapitalistisch bedrijf weinig natuurlijk. Maar als iedere arbeider evenveel verdient als een ander, dan is in ieder geval daar de economische ongelijkheid weg.

Toch, nog steeds geen communisme. Dat ben ik met je eens.




Wanneer fungeren cooperaties niet vanuit kapitalistisch oogpunt dan?


Non-profit. Er wordt geen kapitaal meer gebruikt om arbeiders te onderwerpen om kapitaal gemaakt. Wanneer kapitalisten zichzelf onderwerpen...




En wat geeft je het idee dat anarcho-syndicalisme als strategie de potentie heeft om vandaag de dag relevant te zijn op het revolutionaire toneel? Er is een heel scala aan revolutionaire ideologieen en identiteiten en die simpelweg promoten brengt een andere wereld niet dichter bij hoor.


Tja, dat is een vraagstuk voor een syndicalist. Ben zelf meer van de AnCom.




Dat hangt volledig af van je situatie en leven, kan ik niet echt voor je voorschrijven lijkt me. Je leven leiden en zoveel mogelijk terrein terugpakken op het kapitaal als mogelijk binnen je eigen context zonder de illusie te hebben dat dit de 'revolutionaire morgen' al te veel dichterbij brengt. Het revolutionaire milieu is zo ontzettend klein en het internationale proletariaat is zo enorm versplinterd en vervreemd dat de 1001 illusies van allerlei linkse projecten, activisten en 'bewegingen' vooral een marathon richting de burnout zijn.

Er is van alles wat we kunnen doen om miniscule steentjes in het water te werpen en dat hangt volledig van de specifieke context af, maar een ding staat vast en dat is dat er niet zoiets is als een 'revolutionaire beweging' op dit moment en dat de rollenspellen van diverse groepjes en partijtjes daar niks aan gaan veranderen. Laten we die illusie dan ook richting de prullenbak verwijzen en nuchter naar de situatie kijken, waar interventie mogelijk is en zin heeft en vooral ons eigen leven als uitgangspunt nemen.

Ik denk dat het hele project van 'consciousness spreading' sowieso een doodlopend spoor is (en erg idealistisch bovendien, alsof ideeen de wereld in beweging zetten). Het prediken van het revolutionaire evangelie is niet wat de grondvesten van de maatschappij gaat laten schudden, dat dat duidelijk is.


Hmm...niets doen is niets voor mij. Als mensen niet te weten komen dat communisme en anarchisme niet eng is, hoe kunnen we dan verwachten dat er ooit een revolutie gaat komen?
Klinkt een beetje als het typisch Nederlands 'bier zuipen en kut roepen'.




Verder snap ik niet hoe a) cooperatieven de 'mindset' veranderen b) hoe de verandering van die mindset de kapitalistische verhoudingen opheft en de beweging richting het communisme maakt c) hoe de reproductie van kapitalistische verhoudingen en vormen, zoals de cooperatieve vorm, het kapitalisme ondermijnen in plaats van in stand houden


a) Het leren samen werken en wennen aan directe democratie. Ook kan het mensen laten wennen aan het idee dat winst maken niet vanzelfsprekend hoeft te zijn.

b) Als genoeg mensen beseffen dat er meer is dan enorme bakken geld vangen, zal er ook een mindering zijn in de economische verschillen.

c) Zie a en b




Dat weet ik niet per se, ik denk dat het conceptualiseren van hoe 'ver' we van een 'revolutie' verwijderd zijn in de context van 1 land uberhaupt een rare stelling is. Nuchter en cynisch bekeken lijkt ecologische ineenstorting een realistischer scenario binnen de komende 50 jaar dan wat dan ook maar ach revolutionair koffiedik kijken is zelden succesvol geweest dus 'time will tell' lijkt me.

Uiteraard is het 'time will tell' zeer van toepassing hier, maar als we kijken naar de historie (Pannekoek, Provo, de vroege PvdA, de CPN) dan kunnen we met een gematigd linkse SP als enige ophangpunt toch wel spreken van een niet-bestaand revolutionair gevoel in Nederland.

[Ravachol]

Ben ik het niet mee eens. Je gaat ervan uit dat er twee opties zijn: winst maken of communisme. Je kunt ook op non-profit-basis te werk gaan. Als je ervoor zorgt dat de inkomsten gelijk zijn aan het bedrag dat de basismaterialen kosten plus het bedrag wat 'nodig' is om iedere werknemer/eigenaar een fatsoenlijk/goed leven te geven.


Niet echt, dan snap je niet wat kapitaal is. Een bedrijf dat break-even draait (ie. de inkomst zijn genoeg om de uitgaven te dekken en balanceert tussen winst en verlies) kan dat misschien eens doen of hier naar streven maar op de lange termijn is dat enorm ongezond omdat men bij allerlei onvoorziene omstandigheden geen aanspraak kan maken op een financieele reserve, laat staan dat winst niet slechts het deel is wat 'de kapitalist in eigen zak steekt om sigaren van te roken', maar opnieuw geinvesteerd dient te worden in het productieproces om nieuwe materialen te kopen, het marktsegment uit te breiden, meer werknemers aan te nemen, de productiecapaciteit op te voeren, etc. Het is precies die circulatie van winst onttrokken aan meerwaarde die kapitaal vormt. Wat jij voorstelt is een scenario van de 'goede werkgever' (in dit geval de collectieve 'goede werkgever') wat niet zoveel verschilt van wat de sociaaldemocratie of de optimistische taylorist voorstelt in de vorm van een 'goed loon' en geen 'exorbitante winsten'. Het punt is echter dat kapitaal zo niet werkt, ook niet het kapitaal op basis waarvan een cooperatief draait.



Heb je 'winst', dan investeer je dat in betere machines of scholing oid, je verlaagt je prijzen, of je geeft iedere werknemer een extraatje. Winst maken hoeft geen doel te zijn.


Dat is het ook niet voor reguliere kapitalistische bedrijven, zoals boven beschreven. Het hele punt van winst is het zaadje zijn voor de expansie van kapitaal voor de volgende accumulatie-cyclus.



Toch zijn wij beiden van mening dat dat nog ver van communisme ligt.


Zo ver dat het er niks mee te maken heeft.



Van een kapitalistisch bedrijf weinig natuurlijk. Maar als iedere arbeider evenveel verdient als een ander, dan is in ieder geval daar de economische ongelijkheid weg.


Omdat? Wat heeft 'evenveel verdienen' te maken met communisme? Communisme is de afschaffing van de loonarbeid of het is niets. Nivelleringspolitiek heeft hier niks mee te maken, nog los van het feit dat het een onwerkbaar model is binnen het kapitalisme zelf. Hoe de 'economische ongelijkheid' hiermee weg gaat is mij een raadsel.



Non-profit. Er wordt geen kapitaal meer gebruikt om arbeiders te onderwerpen om kapitaal gemaakt. Wanneer kapitalisten zichzelf onderwerpen...


Ik snap niet wat deze zin betekent en ik begrijp al helemaal niet hoe dit een mogelijkheid is binnen het kapitalisme...



Tja, dat is een vraagstuk voor een syndicalist. Ben zelf meer van de AnCom.


Uiteraard, ik ben ook een anarcho-communist. Maar wat hebben cooperatieven met anarcho-communisme te maken? Ik denk dat er weinig bijval uit AnCom hoek te vinden is voor cooperatieven.



Hmm...niets doen is niets voor mij.


Ik stel toch niet voor om niets te doen? Daarbij komen ook ondanks alle moeite en tranen veel typische linkse projecten simpelweg effectief neer op niks doen.



Als mensen niet te weten komen dat communisme en anarchisme niet eng is, hoe kunnen we dan verwachten dat er ooit een revolutie gaat komen?


Je lijkt een erg idealistische kijk (http://en.wikipedia.org/wiki/Idealism) op de wereld te hebben, waar ideeen de wereld in beweging zetten in plaats van andersom. Alle evangelies en gepredik bij elkaar veranderen geen zak aan de realiteit, dat deed het niet in periodes toen het aantal revolutionairen het tienvoudige van nu was en dat doet het nu al helemaal niet. Communisme zal niet het product zijn van een groeiend aantal mensen dat een bepaalde ideologie slikt (Marxisme, Anarchisme, alle 1001 varianten daarvan) en vervolgens denkt 'dat is hoe we het gaan aanpakken' net zomin als kapitalisme het product was van massa's mensen die besloten om, op een goede dag na het lezen van Locke of Rousseau of Hume of Smith, het feodalisme te laten voor wat het was. Zoiets is het gevolg van een veel complexer proces waarvan we de eerste bevingen waarschijnlijk niet eens als zodanig herkennen en waarvan de deelnemers zich vaak niet eens bewust zijn dat datgene wat ze doen de historische impact zal hebben die het heeft. Massa's mensen die warenhuizen plunderen uit noodzaak, arbeiders die hun fabrieken in brand zetten uit pure vervreemding en walging, hele wijken die ontploffen in sociale onrust en netwerken van wederzijdse hulp die opspringen ter ondersteuning van andere proletariers zijn niet het product van ideologen of de woorden van linkse evangelisten maar van de acties van het proletariaat zelf, acties en tendens waarin wij kunnen intervenieren en interventies die mogelijk van belang zijn maar acties die wij uiteindelijk niet teweeg kunnen brengen of uit het niets tevoorschijn kunnen toveren.

Een relevante quote over het verspreiden van 'bewustzijn':



‘Each time we gather like this the pressure grows. We are forcing the G8 leaders to answer our questions. Dracula cannot stand daylight. If you put him in the light, he will shrivel and die.’ - Jose Bove

you wish a shining of your light would change the world.

you wish the revelation of corruption, your gazing upon how things really are, could turn the powerful into stone

if only, you think, your good desires were hands upon the levers of power.

But that is not it. The world has tired of scandals and injustices. It shrugs its shoulders at corruption, ‘So what, to the slaughter. So what, to the profiteering. So what, to election fraud. It’s in the nature of things.’

The more frequently journalistic investigations expose dark practices and institutionalised criminality the more the act of revelation functions as a sufficient cause for the final banishing of all ideological pretexts in state misbehaviour. Critique now appears to serve in some small way in the restoration of a kind of unapproachable and godless divine right to power. The instituted right to protest, to blow the whistle, to stage inquiries into governmental lies and illegalities occurs at precisely the moment such activities cease to have any significance beyond demonstrating the state’s ‘democratic’ credentials.

It has got to the stage where you, like a grand master, are well-rehearsed in the winning moves of political debate. You have the details, the facts are easily available, and the state makes no attempt to suppress websites and why should it when the facts make no difference? Now that you have won the argument it has withdrawn from argument altogether and it smiles, like a carnivorous Dalai Lama, saying nothing, laughing, inscrutable. The more you seize hold of its details, and the more your practice institutes a ‘participatory democracy’, the less you have impact upon its decisions.




a) Het leren samen werken en wennen aan directe democratie. Ook kan het mensen laten wennen aan het idee dat winst maken niet vanzelfsprekend hoeft te zijn.


Maar hoe is het samenwerken in een cooperatief dat opereert op een markt, volgens de wetmatigheden van een markt, produceert voor winst (iets wat nodig is om bussiness continuiteit te garanderen binnen de competitie van de markt) en waar de productie van de producten secundair is aan de reproductie van de bedrijfsvorm anders dan het samenwerken in welk ander bedrijf dan ook? Nog los van het feit dat al die zaken onderworpen zijn aan dezelfde vervreemding, economische bankschroefwerking en uitputting als alle ander werk onder het kapitalisme.



b) Als genoeg mensen beseffen dat er meer is dan enorme bakken geld vangen, zal er ook een mindering zijn in de economische verschillen.


Waarom denk je dat? Ik denk dat er 'meer is dan enorme bakken geld vangen' en toch neem ik dagelijks deel aan de reproductie van het kapitalisme door mijn arbeid enerzijds en mijn consumptie anderzijds. En wat hebben economische verschillen met communisme te maken?



Uiteraard is het 'time will tell' zeer van toepassing hier, maar als we kijken naar de historie (Pannekoek, Provo, de vroege PvdA, de CPN) dan kunnen we met een gematigd linkse SP als enige ophangpunt toch wel spreken van een niet-bestaand revolutionair gevoel in Nederland.

Uiteraard is er niks wat ook maar lijkt op een revolutionaire tendens in Nederland (of vrijwel heel Europa for that matter). Maar dat was er ook niet in de tijd van de Provo. Wat de vroege PvdA en de CPN met communisme of een revolutionaire situatie te maken hebben zie ik niet en Pannekoek, hoewel een zeer belangrijk en invloedrijk figuur, was uiteindelijk ook maar een enkele theoreticus die na zijn rol in de KAPD en later de KAPN en GIC uiteraard geen revolutionaire situatie meer representeerde.

Om misschien wat meer helderheid in mijn perspectief te scheppen raad ik de volgende teksten aan:

http://libcom.org/library/what-are-we-do-endnotes
http://libcom.org/library/fabric-struggles
http://libcom.org/library/why-not-autumn-communes-response-jacobins
http://libcom.org/library/communisation
http://sic.communisation.net/
http://cerclenoir.wordpress.com/2013/01/08/het-tijdperk-van-de-rellen-is-begonnen/
http://cerclenoir.wordpress.com/2013/02/04/lessen-uit-de-egyptische-opstand-communisering-strategie-solidariteit/
http://cerclenoir.wordpress.com/2013/01/08/signals-of-disorder-anarchie-zaaien-in-de-metropolis/
http://cerclenoir.wordpress.com/2012/10/13/ons-succes-zal-uiteindelijk-liggen-in-onze-capaciteit-om-onze-gemeenschap-te-laten-groeien/

[Domela Nieuwenhuis]

Goed, laten we deze discussie maar laten voor wat hij is. We zijn het duidelijk niet geheel eens.
Geeft niks, maar we lopen nu beiden vast.

Waar we het sowieso beiden eens zijn is dat we hopen dat de revolutie zsm komt en dat de uitkomst anarcho-communistisch zal zijn.

[Sasha]

Bedankt allemaal. Stiekem had ik gehoopt op meer revolutionaire kranten, maar die zijn er blijkbaar gewoon niet.


doorbraak: http://www.doorbraak.eu/
alert!: http://www.alertmagazine.nl/ (blad van AFA)
directeactie: http://www.agamsterdam.org/directe-actie/ (blad van de anarchistische groep amsterdam anarcho-syndicaal/insurectionair)
buitendeorde: http://www.vrijebond.nl/buitendeorde/about/ (blad van de vrijebond, voornamelijk anarcho-syndicaal)
ASB (anarcho-syndicaal): http://anarcho-syndicalisme.nl/wp/?page_id=69
Internationale Kommunistische Stroming (nederlandse afdeling van de ICC, links-communistisch): http://nl.internationalism.org/jaarabonnementen
Klasse!: http://www.klasse-krant.nl/
grenzeloos: http://www.grenzeloos.org/ (vroegere SAP, trotskistisch, nu actief binnen de SP)
de AS: http://www.tijdschrift-de-as.nl/ (anarchistisch)
Ravotr (alleen digitaal als weblog maar zeer de moete waard): http://www.ravotr.nl/
socialistisch alternatief (nederlandse CWI, trotskistisch): http://www.socialisten.net/
olie op het vuur: http://oohv.wordpress.com/ (insurectionair anarchistisch)
AMOK (antimilitaristisch) http://www.vdamok.nl/Teksten/VredesMagazine.html

en voor de volledigheid ook maar even de kranten van de groepen waar ik het zelf niet zo op heb;
de rode morgen (maoïstisch): http://www.rodemorgen.nl/Krant.htm
manifest (blad van de NCPN): http://www.ncpn.nl/


en je kan natuurlijk gewoon een keer een linkse boekhandel inlopen;
Fort van Sjakoo (amsterdam)
http://www.sjakoo.nl/ (http://www.sjakoo.nl/)
Assata Nijmegen
http://www.grotebroek.nl (http://www.grotebroek.nl)
Rosa (groningen)
http://www.bookshoprosa.org/ (http://www.bookshoprosa.org/)
De Rooie Rat (utrecht)
http://www.derooierat.nl/ (http://www.derooierat.nl)

en snuffelen in de vele bladen die ze daar hebben...

[Domela Nieuwenhuis]

Rosa (groningen)
http://www.bookshoprosa.org/ (http://www.bookshoprosa.org/)


Kijk, dat is interessant. Ik kom nogal vaak in Groningen (elke dag voor het werk zeg maar).